Ojciec Święty przybył dziś do Szwecji, rozpoczynając tym samym 17. podróż zagraniczną swojego pontyfikatu. Głównym jej celem jest udział w zorganizowanej przez luteranów w Lund i Malmö 500. rocznicy reformacji. Franciszek spotka się także ze wspólnotą katolicką, dla której odprawi Mszę w uroczystość Wszystkich Świętych.

O pierwszych chwilach Papieża na szwedzkiej ziemi, a także o atmosferze wokół jego wizyty w tym kraju, mówi nasz specjalny wysłannik ks. Leszek Gęsiak.

Czasami staramy się poprawić i nawrócić grzesznika napominając go, uzmysławiając mu jego błędy i niewłaściwe postępowanie. Postawa Jezusa względem Zacheusza wskazuje nam inną drogę, a mianowicie ukazanie temu, kto błądzi, jak wielką ma wartość dla Boga pomimo wszystkich swoich błędów – mówił Papież przed modlitwą Anioł Pański.

Franciszek podjął refleksję nad dzisiejszą Ewangelią o Zacheuszu. Był on zwierzchnikiem celników, czyli poborców podatkowych.

Po odmówieniu modlitwy Anioł Pański Papież wspomniał o wczorajszej beatyfikacji czterech męczenników, ofiar hiszpańskiej wojny domowej. Ich wstawiennictwu Franciszek powierzył chrześcijan, którzy w naszych czasach są prześladowani za swą wiarę w Chrystusa.

W kościele katedralnym i kościołach nie poświęconych (pobłogosławionych) i w kościołach poświęconych

(dedykowanych, dawniej zwanych konsekrowanymi), których data poświęcenia jest znana

Bóg nie tylko istnieje, Bóg zbawia. To stwierdzenie podkreśla dynamizm Boga, Jego chęć spotkania ze wszystkim ludźmi w niebie. Bóg wychodzi człowiekowi naprzeciw. Inicjatywa zbawcza zawsze jest po Jego stronie. Warto o tym pamiętać, kiedy zaczynamy się modlić, idziemy na Mszę Świętą, słuchamy rekolekcji czy nawet robimy coś dobrego dla innych. To Bóg jest w nas sprawcą tego wszystkiego. Od nas ludzi zależy cała reszta, czyli to, jak wykorzystamy te Boże inspiracje.

W ostatnią Niedzielę października w kalendarzu liturgicznym Kościoła Katolickiego obchodzona jest Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Własnego Kościoła. W ciągu roku są dwa szczególne dni, bardzo ważne i znaczące dla każdej wybudowanej świątyni: dzień jej patrona oraz rocznica jej poświęcenia. Dzień patrona jest odpowiednikiem ludzkich imienin, stąd uroczysty i świąteczny odpust. Dzień poświęcenia kościoła jest analogią do narodzin i przyjęcia przez człowieka sakramentu chrztu świętego. Przez chrzest człowiek staje się dzieckiem Bożym. Kościół przez poświęcenie staje się świętym miejscem przeznaczonym wyłącznie do służby Bożej i miejscem spotkania człowieka z Bogiem. W tym poświęconym miejscu Bóg wysłuchuje naszych modlitw, obdarza miłosierdziem i karmi nas Ciałem swego zmartwychwstałego Syna. Nasz parafialny kościół jest również znakiem wiary naszej wspólnoty i naszym wspólnym domem, gdzie spotykamy się, jako jedyna rodzina dzieci Bożych, by wyznać wiarę, umocnić jedność i odnaleźć siebie, jako Kościół – żywą świątynię Boga.

Kolejnych czterech męczenników, którzy ponieśli śmierć w Hiszpanii podczas prześladowań Kościoła w latach 30. ubiegłego wieku, czci się od dzisiaj jako błogosławionych. Są to benedyktyni zamordowani w 1936 r.: o. José Antón Gómez oraz jego trzej towarzysze męczeństwa, ojcowie Antolín Pablos Villanueva, Rafael Alcocer Martínez i Luis Vidaurrázaga González.

Do odrzucenia projektu prawa o przemocy w rodzinie wezwał rosyjskich senatorów przewodniczący Komisji Patriarchatu Moskiewskiego ds. Rodziny, Ochrony Macierzyństwa i Dzieci. Ks. Dmitrij Smirnow wystąpił w Radzie Federacji Rosyjskiej.

Biblię coraz częściej we Włoszech pokrywa kurz. Prawie 70 proc. mieszkańców tego kraju deklaruje, że jej nie czyta, choć dwie trzecie przyznaje zarazem, iż posiada egzemplarz Pisma Świętego w rodzinnej biblioteczce. Dane te pochodzą z sondażu przeprowadzonego przez Instytut Badania Opinii Publicznej Censis wśród mieszkańców Półwyspu Apenińskiego. Został on zrealizowany na zlecenie jednego z wydawnictw, które właśnie wypuściło na rynek książkę „Ewangelie w kulturze i sztuce”.

Wielowiekowa historia obrazu Matki Bożej Różańcowej związana jest z Podkamieniem, miasteczkiem na pograniczu dawnych województw: tarnopolskiego, lwowskiego i wołyńskiego. W tym miejscu w XIII wieku osiedlili się oo. Dominikanie, którzy kierując się wskazaniem swojego patrona św. Jacka Odrowąża, podążali do Kijowa. W roku 1245 postawili oni na najwyższym wzniesieniu Podkamienia krzyż, zbudowali kapliczkę, a całą górę nazwali „Świętą Górą Różańcową”. Niedługo tu wytrwali – zginęli śmiercią męczeńską podczas jednego z napadów Tatarów. Ponownie powrócili na „Górę Różańcową” w 1464 roku. Pierwsza ścisła historycznie wzmianka podaje, że dnia 15 sierpnia 1464 r. arcybiskup lwowski Grzegorz z Sanoka poświęcił murowany kościół i klasztor „dla nieustającej chwały Imienia Najświętszej Panny, Rodzicielki Syna Bożego”. Niestety w 1519 roku horda tatarska znów zrównała z ziemią to święte miejsce.

Pan Jezus polecił nam pełnić uczynki miłosierdzia względem ciała, aby nasza wiara zawsze była żywa i dynamiczna. Czyny te pokazują bowiem, że chrześcijanie nie są znużeni czy leniwi w oczekiwaniu na ostateczne spotkanie z Panem, lecz codziennie wychodzą Mu naprzeciw, rozpoznając Jego oblicze w tych, którzy proszą o pomoc – mówił Franciszek na audiencji ogólnej. W dzisiejszej katechezie zajął się dwoma kolejnymi uczynkami miłosierdzia: „Przybyszów w dom przyjąć” i „Nagich przyodziać”.