Na zakończenie Mszy św. kanonizacyjnej Papież odmówił z wiernymi modlitwę Anioł Pański. Przy tej okazji pozdrowił też wszystkich pielgrzymów, którzy przybyli na tę uroczystość, zwłaszcza rodaków nowych świętych. „Niech przykład i wstawiennictwo tych wspaniałych świadków wspierają zaangażowanie każdego z was w waszych środowiskach pracy i posługi, dla dobra Kościoła i wspólnoty obywatelskiej” – powiedział Papież.

Kanonizacja odbyła się na początku Eucharystii, którą Franciszek sprawował na placu św. Piotra. W homilii Papież zauważył, że nowi święci osiągnęli swój cel, mieli serce wielkoduszne i wierne jedynie dzięki modlitwie. Modlili się ze wszystkich sił, walczyli i zwyciężyli.

„Święci to mężczyźni i kobiety, którzy dogłębnie wchodzą w tajemnicę modlitwy. Mężczyźni i kobiety, którzy walczą za pomocą modlitwy aż do końca, pozwalając, aby modlił się i walczył w nich Duch Święty. Walczą aż do granic ze wszystkich swoich sił i zwyciężają, ale nie sami: Pan zwycięża w nich i wraz z nimi. Także tych siedmioro świadków, którzy dzisiaj zostali kanonizowani, stoczyło na modlitwie dobrą walkę wiary i miłości. Z tego powodu wytrwali mocni w wierze z sercem szczodrym i wiernym. Niech przez ich przykład i wstawiennictwo Bóg da również nam być ludźmi modlitwy; byśmy wołali do Boga w dzień i w nocy, bez wytchnienia; byśmy pozwolili, aby Duch Święty modlił się w nas, i byśmy się modlili wspierając się nawzajem, aby trwać ze wzniesionymi ramionami, dopóki nie zwycięży Boże Miłosierdzie” – powiedział Ojciec Święty.

Po dzisiejszej kanonizacji na placu św. Piotra Kościół ma siedmioro nowych świętych: dwoje Francuzów (ks. Salomon Leclercq i s. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej), dwóch Włochów (ks. Ludwik Pavoni i ks. Alfons Maria Fusco), Hiszpana (bp. Manuel González García), Meksykanina (Józef Sanchez del Rio) i Argentyńczyka (ks. Józef Gabriel del Rosario Brochero). Są wśród nich trzej założyciele zgromadzeń zakonnych, siostra klauzurowa a także ofiara rewolucji francuskiej.

Kapelan (ojciec duchowny) patriarchy moskiewskiego Cyryla schiarchimandryta Ilij Nozdrin w wywiadzie udzielonym moskiewskiej gazecie „Argumenty i Fakty” ostrej krytyce poddał osobę Józefa Stalina nazywając go bandytą i mordercą.

Zawsze trzeba się modlić

Zanim spojrzymy na dzisiejszą Ewangelię, ważne jest wsłuchanie się w słowa Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza, w którym słyszymy:

Zaklinam Cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, [...]: głoś naukę, nastawaj w porę i nie w porę (2 Tm 4, 1-2).

To „zaklinam” brzmi bardzo stanowczo, bo mamy dziś dziwne czasy. Jak mówi papież Benedykt XVI, to nasze chrześcijaństwo się rozmywa, jest coraz mniej czytelne dla nas samych i dla świata. Jakby do esencji – czegoś bardzo mocnego, krzepiącego wlano zbyt dużo wody, wody złej – brudnej.

W Watykanie obchodzono dziś Święto Dziadków. Zostało zorganizowane w Auli Pawła VI przez włoskie stowarzyszenie pracowników w podeszłym wieku. Udział wzięły osoby starsze, nawet w wieku ponad stu lat, i ich opiekunowie, a także przedstawiciele instytucji zajmujących się leczeniem chorób związanych ze starością. Dzielili się oni swymi doświadczeniami i słuchali muzyki, czekając na Papieża. Ten zaraz w pierwszych słowach swego przemówienia wyraził uznanie tym, którzy przybyli tam kosztem wielkich poświęceń, oraz bliskość względem tych, którym stan zdrowia na obecność na tym spotkaniu nie pozwolił, ale czuli się oni w duchowej jedności z jego uczestnikami. Ojciec Święty podkreślił miłość, wdzięczność i szacunek Kościoła dla osób starszych.

Charyzmat św. Wincentego Pallottiego „to cenny dar Ducha Świętego, ponieważ wzbudził i nadal wzbudza różne formy życia apostolskiego, zachęcając wiernych, by czynnie angażowali się w ewangeliczne świadectwo”. Tak mówił dziś Papież do uczestników kapituły generalnej założonego przez niego w pierwszej połowie XIX wieku Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, czyli księży pallotynów.

Na zakończenie Mszy z okazji Jubileuszu Maryjnego Franciszek odmówił z wiernymi modlitwę Anioł Pański. W poprzedzającym ją krótkim słowie wyraził swą bliskość ze wszystkimi, którzy ucierpieli na skutek huraganu jaki nawiedził w ostatnich dniach Amerykę.

„Ze smutkiem przyjąłem wiadomość o poważnych następstwach huraganu, który w minionych dniach uderzył na Karaibach, zwłaszcza na Haiti, pozostawiając po sobie wiele ofiar i osób wysiedlonych, jak również znaczne szkody materialne. Zapewniam o mojej bliskości z mieszkańcami tych terenów i wyrażam ufność w poczucie solidarności wspólnoty międzynarodowej, instytucji katolickich oraz ludzi dobrej woli. Zachęcam was, byście włączyli się do mojej modlitwy za tych braci i siostry tak boleśnie doświadczonych” – powiedział Papież.

Zwieńczeniem trwającego w Watykanie Jubileuszu Maryjnego, który wpisany jest w obchody Roku Miłosierdzia, była uroczysta Eucharystia odprawiona przez Papieża na Placu św. Piotra.

W wygłoszonej homilii Franciszek nawiązał do czytań liturgicznych. Wychodząc od fragmentu Ewangelii św. Łukasza zauważył, że zachęca nas ona do rozpoznania ze zdumieniem i wdzięcznością darów Bożych. Jezus napotkał na drodze dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka, ale wobec Tego, w którym ich wiara wyczuwała Zbawiciela, głośno wyrazili swoją niedolę: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami” (Łk 17, 13). Byli chorzy i szukali kogoś, kto by ich uleczył. Jezus nakazał im, by poszli i pokazali się kapłanom, którzy zgodnie z Prawem, mieli za zadanie stwierdzenie ewentualnego uleczenia. Franciszek podkreślił, że w ten sposób nie ograniczył się On jedynie do złożenia obietnicy, ale wystawił ich wiarę na próbę.

Radość ze spotkania z rodziną zakonną oddającą się ewangelizacji wyraził Papież, przyjmując na audiencji uczestników kapituły generalnej Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Nawiązał do ich historii, która liczy już dwa wieki. Rozpoczęła się ona na południu Francji.

„Na początku swoich dziejów wasze zgromadzenie przyczyniło się do rozpalenia na nowo wiary, którą rewolucja francuska tłumiła w sercach ubogich wieśniaków Prowansji, odbierając im także wielu duchownych. W ciągu niewielu dziesięcioleci rozeszło się ono po pięciu kontynentach, kontynuując drogę rozpoczętą przez założyciela, człowieka, który kochał Chrystusa gorącym sercem, a Kościół bez zastrzeżeń”.