Co dzieje się z naszym sercem, kiedy ogarnie nas przygnębienie duchowe? To pytanie postawił Papież w kaplicy Domu św. Marty podczas porannej Mszy. Z okazji dzisiejszego wspomnienia liturgicznego św. Wincentego a Paulo odprawił ją w intencji sióstr miłosierdzia – inaczej szarytek – z założonego przez niego zgromadzenia, które pełnią posługę w tej papieskiej rezydencji.

W homilii Ojciec Święty nawiązał do pierwszego czytania mszalnego z Księgi Hioba. Przypomniał, że jej główny bohater stracił wszystko, co miał: nie tylko majątek, ale nawet dzieci. Hiob czuł się zagubiony, jednak nie przeklinał Boga. Przeżywając wielkie przygnębienie duchowe, dał wobec Pana upust swoim uczuciom, jak dziecko wobec ojca. Podobnie czynił prorok Jeremiasz, ale obaj oni nigdy przy tym nie bluźnili.

Podczas nadzwyczajnego posiedzenia Rady Bezpieczeństwa ONZ Rosję oskarżono o barbarzyństwo i popełnienie zbrodni wojennych na Bliskim Wschodzie. Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii twierdzą, że rosyjskie i syryjskie siły przeprowadziły w ostatnich trzech dniach ponad 150 nalotów.

Bliskość między żydami i chrześcijanami jest błogosławieństwem Boga. Nie jest to jedynie bliskość kurtuazyjna, ale istotna. Nie można zrozumieć chrześcijaństwa bez jego żydowskich korzeni. Dlatego chrześcijanin nie może być antysemitą – mówił Papież podczas spotkania z przedstawicielami Światowego Kongresu Żydów. Odbyło się ono wczoraj wieczorem i miało charakter dość nieformalny. Franciszek odpowiadał na pytania przedstawicieli społeczności żydowskiej. Dopiero dziś opublikowano relację z tego spotkania.

XXVI Tydzień Okresu Zwykłego Rok C


Job 1, 6-22; Ps 17 (16), 1. 2-3. 6-7 (R.: 6b); Mk 10, 45; Łk 9, 46-50



Wielkość ucznia Jezusa jest tym większa, im większe jest jego poddanie się Bogu. Patrząc na radosne dziecko, pokorne i poddane swoim rodzicom, rozumiemy rolę uczniów Jezusa w świecie. Osiągną więcej, będąc sługami, niż panami. Kto przyjmuje Jezusa jak dziecko, przyjmuje Boga, który go posłał. O znaczeniu człowieka wierzącego i jego pozycji w Jego królestwie, decyduje Bóg.

W krótkim rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański, kończącą Eucharystię z okazji jubileuszu katechetów, Ojciec Święty przypomniał wczorajszą beatyfikację o. Engelmara Unzeitiga ze Zgromadzenia Misjonarzy z Mariannhill, która miała miejsce w bawarskim Würzburgu. Franciszek podkreślił, że został on zabity w obozie koncentracyjnym w Dachau z nienawiści do wiary. Tej nienawiści przeciwstawiał miłość, a okrucieństwu łagodność. „Niech jego przykład pomoże nam być świadkami miłości i nadziei, zwłaszcza pośród cierpienia” – mówił Papież.

Ojciec Święty modlił się także za naród meksykański dotknięty ostatnio falą przemocy i zabójstw, m.in. kapłanów.

„Jesteśmy wezwani, by niestrudzenie stawiać na pierwszym miejscu zasadnicze przepowiadanie wiary: Pan zmartwychwstał” – powiedział Papież podczas niedzielnej Mszy. W homilii do 15 tys. katechetów przybyłych z całego świata na ich Jubileusz w ramach Roku Miłosierdzia, Ojciec Święty podkreślał kwestię podstawową ich codziennej misji, którą jest głoszenie Ewangelii. Franciszek wskazał na sposób, w jaki powinno się wykonywać to zadanie, komentując fragment Pierwszego Listu św. Pawła do Tymoteusza w powiązaniu z „nowym przykazaniem” danym przez Jezusa w Ewangelii św. Jana.

W ostatnią niedzielę września obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Głuchych. Z tej okazji w moskiewskiej cerkwi Wszystkich Świętych, przy licznym udziale osób niesłyszących, prawosławny patriarcha Cyryl I po raz pierwszy odprawił liturgię z tłumaczeniem na język migowy.

Na uroczystość przyjechało ponad sześciuset przedstawicieli z 47 prawosławnych wspólnot niesłyszących z całej Rosji. Obecni byli również kierownicy i członkowie Rosyjskiego Stowarzyszenia Głuchych.

„Na łóżku szpitalnym zawsze leży Jezus, obecny w cierpiącej osobie” – tak Papież Franciszek podkreślił sens powołania sióstr szpitalnych miłosierdzia. 130 członkiniom tego zgromadzenia udzielił specjalnej audiencji. W czasie przemówienia podkreślił wagę posługi chorym, która stanowi podstawę charyzmatu sióstr.

W Watykanie opublikowano nowy regulamin Rady Medycznej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, która wydaje opinię na temat domniemanych cudownych uzdrowień dokonanych za wstawiennictwem kandydatów do beatyfikacji czy kanonizacji. Regulamin w dużej mierze inspiruje się dokumentem dotychczas obowiązującym, zatwierdzonym przez Pawła VI w 1976 r. Usprawnia on jedynie i uściśla pracę Rady, dostosowując ją do aktualnych wymogów.

Mocny i trudny fragment Ewangelii daje nam Jezus na ten dzisiejszy dzień. Można sobie wyobrazić sytuację, że fragment ten słyszy ktoś dobrze radzący sobie w życiu, zamożny, ale niewierzący. Co przychodzi mu na myśl:

Cóż to za Bóg? Czy mam szansę dostać się do nieba, skoro trafiają tam tylko biedni i poobijani przez życie?

Można by tu przywoływać i inne fragmenty ewangeliczne:

bogatemu trudno jest wejść do Królestwa Bożego…,

bogaty młodzieniec, który ma wiele posiadłości, pytający, co ma uczynić, aby osiągnąć życie wieczne,