„Spalimy kościół, jeśli prace budowlane będą kontynuowane” – głosiło ponad 500 islamskich manifestantów w Bekasi na przedmieściach Dżakarty, stolicy Indonezji. Odnosili się oni do katolickiego miejsca kultu pod wezwaniem św. Klary. Twierdzili, że podrobiono podpisy pod niezbędnymi dokumentami wyrażającymi zgodę miejscowej ludności na nowy budynek religijny. Proboszcz tamtejszej parafii, o. Raymundus Sianipar OFM Cap, odrzuca jednak te oskarżenia. „Prośbę przedstawiliśmy aż 17 lat temu. W minionym czasie zachowaliśmy wszystkie wymogi i przepisy. Czekaliśmy cierpliwie, respektując prawo i podejmując konieczne wyzwania” – podkreśla kapucyn.

Wtorek Pierwszego Tygodnia Adwentu

29 listopada 2016 roku

Słowo Boże z dnia dzisiejszego pragnie nam przybliżyć postać przyszłego Mesjasza, obdarzonego w pełni Darami Ducha Świętego, niosącego pokój i sprawiedliwość, zwłaszcza dla pokornych, biednych i ubogich w duchu.

I Niedziela Adwentu, Rok A

CZYTANIA: Iz 2,1-5; Ps 122,1-2.4-9; Rz 13,11-14; Ps 85,8; Mt 24,37-44;

Święty Paweł, na progu kolejnego adwentu w naszym życiu, mówi nam: „Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu.” (Rz 13,11)

Co to dla nas oznacza? Skoro nadchodzi godzina powstania ze snu, to znaczy, że w tej chwili śpimy. I trzymajmy się tego. Skoro Biblia mówi, że śpimy to znaczy, że śpimy.

Oczywiście musimy rozumieć tę metaforę. Jak człowiek śpi to śni. Czasem są to piękne rzeczy, czasem straszne. Łączy je to, że nie są rzeczywistością.

Skoro śpimy to znaczy, że mijamy się z prawdziwym życiem. Mamy jakieś wyobrażenie o świecie, o ludziach, o sobie samym, o Bogu. I często okazuje się, że nie ma to nic wspólnego, albo niewiele, z rzeczywistością.

Nie wiemy, przeżywając swoje życie, jaki ślad zostawiamy, a także – co wynika z naszych rozmów i kontaktów z innymi. Z czasem ktoś nam mówi, że jakieś słowo przez nas wypowiedziane, otworzyło mu oczy, podniosło na duchu, zachęciło do spowiedzi, przywróciło nadzieję życia.

Jezus nie opowiada uczniom Jana wprost, że On jest Mesjaszem, lecz Jego czyny mówią o Nim. Najpiękniejszym znakiem wskazującym na przyjście Mesjasza, byli ludzie odzyskujący zdrowie, przywracani do życia, uwolnienie od złego ducha.

Wieczne potępienie to decyzja o oddaleniu się od Pana Boga – powiedział Franciszek na porannej Eucharystii w swej watykańskiej rezydencji. Papież radził też, by nie prowadzić dialogu z diabłem, zwodzicielem i oszustem, lecz w pokorze przygotowywać się na ostatnie spotkanie z Panem w dniu sądu.

Franciszek nawiązał do czytań mszalnych ostatnich dni roku liturgicznego, które mówią o końcu świata. Odnosząc się do dzisiejszego czytania z Apokalipsy, podjął refleksję nad Sądem Ostatecznym. Zauważył, że jako pierwszy zostanie osądzony „Smok, Wąż starodawny, którym jest diabeł i szatan”. Anioł strąca go z nieba do czeluści, „by już nie zwodził narodów, bo jest on zwodzicielem” – podkreślił Franciszek.

Próby legalizacji tzw. miękkich narkotyków są koniem trojańskim próbującym wprowadzić na rynek narkotyki ciężkie. Wskazuje na to bp Marcelo Sánchez Sorondo, kanclerz Papieskiej Akademii Nauk, która zorganizowała w Watykanie międzynarodowe sympozjum poświęcone walce ze światową plagą handlu narkotykami. Uczestniczyło w nim 60 osób z całego świata aktywnie włączających się w walkę z tą nową formą współczesnego niewolnictwa.

Aby rozwiązać problemy ludzi, trzeba rozpoczynać od dołu, pobrudzić sobie ręce, być odważnym i słuchać innych – powiedział Franciszek w wideoprzesłaniu na Festiwal Katolickiej Nauki Społecznej w Weronie. Papież podjął refleksję nad hasłem tego wydarzenia: „Pośród ludzi”.

„Wyraża ono wielką prawdę: zostaliśmy stworzeni, by być pośród innych. Przypomniałem to nazajutrz po moim wyborze na Biskupa Rzymu. Nasze człowieczeństwo bardzo się wzbogaca, kiedy żyjemy pośród innych i to bez względu na to, w jakiej znajdują się sytuacji. To izolacja nam szkodzi, a nie dzielenie się. Izolacja rodzi lęk i nieufność, nie pozwala nam się cieszyć braterstwem. Trzeba wręcz powiedzieć, że więcej ryzykujemy, kiedy się izolujemy, niż kiedy się otwieramy na drugiego. Możliwość doznania krzywdy nie jest w spotkaniu, lecz w zamknięciu i odrzuceniu. To samo można powiedzieć o opiece. Mam tu na myśli chorego, starca, imigranta, ubogiego, bezrobotnego. Kiedy się nim opiekujemy, mniej komplikujemy sobie życie, niż gdybyśmy pozostali skoncentrowani wyłącznie na nas samych” – powiedział Ojciec Święty.

„Zejdź z kanapy” – tak zatytułowany jest nowy program duszpasterski dla młodzieży w Polsce. Osią rozważań w poszczególnych miesiącach będą fragmenty papieskich przemówień wygłoszonych podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie oraz m.in. fragmenty z Pisma Świętego. Przygotowano także konkretne narzędzie w postaci dwóch konspektów – poinformował dyrektor Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM.

XXXIII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C


Ap 18, 1-2. 21-23; 19, 1-3. 9a; Ps 100 (99), 1-2. 3. 4-5 (R.: por. Ap 19, 9a); Łk 21, 28; Łk 21, 20-28


W końcowym okresie nauczania w Jerozolimie, krótko przed aresztowaniem, Jezus kontynuuje wyjaśnianie okoliczności związanych ze zniszczeniem Jerozolimy oraz swoim powrotem na ziemię. Aż do Jego powtórnego przyjścia wytrwali uczniowie będą chronieni przed ludźmi, którzy ich potępiają i prześladują z powodu ich wiary w Niego.

Nauczanie to jedna z form ewangelizacji – przypomniał Franciszek na środowej audiencji ogólnej. Jak zauważył na wstępie, Rok Święty dobiegł już wprawdzie końca, on jednak w swoich katechezach nie omówił jeszcze wszystkich uczynków miłosierdzia. Dziś więc przedstawił dwa kolejne: „Wątpiącym dobrze radzić” i „Nieumiejętnych pouczać”. Tytułem wstępu przypomniał o trwającym wciąż skandalu analfabetyzmu.