Nauka społeczna Kościoła „wchodzi w zakres misji ewangelizacyjnej Kościoła” i ma istotne znaczenie dla nowej ewangelizacji. Te stwierdzenia Jana Pawła II z encykliki Centesimus annus przypomniał Benedykt XVI, spotykając się z uczestnikami rozpoczętej dziś sesji plenarnej Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”. Zwrócił uwagę, że przyjmując Chrystusa i Jego Ewangelię, wnosimy wizję człowieka i jego godności, którą znamionuje transcendencja. Jest to antropologia integralna, wynikająca z Bożego Objawienia i z ludzkiego rozumu.

Ojciec Święty przyznaje, że w naszych czasach dokonano ogromnych postępów w dziedzinie obrony praw człowieka. Jednak dzisiejsza kultura, którą znamionuje utylitarystyczny indywidualizm i technokratyczny ekonomizm, ma skłonność do umniejszania wartości osoby.

„Wprawdzie z jednej strony nadal głosi się godność osoby, jednak z drugiej są nowe ideologie, takie jak hedonistyczna i egoistyczna ideologia praw seksualnych i reprodukcyjnych czy rozpasanego kapitalizmu finansowego, który nadużywa polityki i rozbija strukturę realnej gospodarki – mówił Papież. – Przyczyniają się one do uważania zatrudnionego pracownika i jego pracy za dobra «mniejszej wagi» i podważania naturalnych podstaw społeczeństwa, zwłaszcza rodziny. W rzeczywistości człowiek ma realny prymat, co czyni go odpowiedzialnym za siebie samego i stworzenie. Konkretnie dla chrześcijaństwa praca jest podstawowym dobrem dla człowieka ze względu na jego personalizację, socjalizację, tworzenie rodziny, wkład w dobro wspólne i w pokój. Dlatego dostęp wszystkich do pracy jest zawsze celem priorytetowym, także w okresach recesji ekonomicznej. Z nowej ewangelizacji życia społecznego mogą wyniknąć nowy humanizm i odnowione zaangażowanie kulturalne. Pomaga ona zdetronizować współczesne idole, zastąpić indywidualizm, materialistyczny konsumpcjonizm i technokrację kulturą braterstwa i bezinteresowności, miłości solidarnej”.

Papież wskazał, że w Chrystusowym przykazaniu miłości leży sekret wszelkiego życia społecznego w pełni ludzkiego i pokojowego oraz odnowy polityki, także międzynarodowej. Przypomniał, że Kościół nie daje konkretnych propozycji prawnych i ekonomicznych. Daje jednak tym, którzy są za tę dziedzinę odpowiedzialni, kryteria oceny, by zagwarantować kościec antropologiczny i etyczny w trosce o dobro wspólne.

ak/ rv

ŹRÓDŁO: