Dokładnie pół wieku po Janie XXIII Benedykt XVI odwiedził Loreto. „Będąc następcą tego niezapomnianego Papieża – powiedział na Mszy – także ja przybyłem tu jako pielgrzym, by zawierzyć Matce Bożej dwie ważne inicjatywy kościelne: Rok Wiary i Synod Biskupów pod hasłem «Nowa ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej»”.

Papież Jan przyjechał pociągiem i jego pamiętna wizyta na tydzień przed rozpoczęciem obrad Soboru Watykańskiego II objęła także Asyż. Natomiast Benedykt XVI przyleciał z Watykanu helikopterem. Wylądował w Montorso pod Loreto, w ośrodku noszącym imię Jana Pawła II, który w ciągu swego pontyfikatu pięciokrotnie odwiedził loretańskie sanktuarium. Obecny Papież był tam już po raz drugi. Przed wejściem do bazyliki powitali go arcybiskup prałatury terytorialnej Loreto Giovanni Tonucci i burmistrz tego miasteczka Paolo Niccoletti. Potem Benedykt XVI modlił się w Świętym Domku, który miał być przeniesiony w średniowieczu z Nazaretu. We wznoszącym się ponad nim kościele spotkał się też ze sprawującymi tam pieczę kapucynami.

Irlandzcy biskupi apelują o modlitwę w intencji zachowania w tym kraju pełnej obrony życia. Aktualnie – jak czytamy w oświadczeniu episkopatu – panuje w tym względzie wielkie zamieszanie. Irlandia znajduje się pod silnym naciskiem lobbystów, którzy domagają się od niej legalizacji zabijania nienarodzonych. Powołują się przy tym na orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który przed dwoma laty uznał, że Irlandia narusza prawa kobiet, nie pozwalając na usunięcie ciąży nawet ze względów terapeutycznych. Przeciwko uciekaniu się do takiej argumentacji zaprotestował ostatnio tamtejszy Komitet Zdrowia Matki. Zrzeszeni w nim lekarze przypomnieli, że Irlandia nie potrzebuje liberalizacji zakazu aborcji, ponieważ kobieta i tak zawsze otrzymuje niezbędną terapię, nawet jeśli zagraża to życiu dziecka.

Na Rok Wiary, który rozpocznie się 11 października i potrwa do przyszłorocznej uroczystości Chrystusa Króla 24 listopada 2013 r., Papież udzielił odpustu zupełnego. Wierni będą mogli go uzyskać, także dla zmarłych, pod zwykłymi warunkami prawdziwej skruchy, spowiedzi sakramentalnej, komunii eucharystycznej i modlitwy w intencjach Ojca Świętego. Informuje o tym odnośny dekret Penitencjarii Apostolskiej, wydany 14 września.

Nie będzie kolejnej rundy rozmów z Bractwem św. Piusa X. Tradycjonaliści otrzymali dokument, który powinni zaakceptować – powiedział abp Gerhard Müller niemieckiemu radiu Norddeutsche Rundfunk. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary zapowiedział też, że o dalszych krokach względem lefebrystów zadecyduje w porozumieniu z Papieżem.

„Jeśli wyklucza się Boga, to wynikają z tego jedynie upodlenie i cierpienia. Gdy dobrych obywateli przymusza się do odłożenia na bok własnych przekonań religijnych, krzewi się kulturę, która na nowo definiuje człowieka jako kogoś gorszego niż jest w rzeczywistości. Jeśli obywatele, których oceny moralne wynikają z przekonań religijnych, są ignorowani, wówczas demokracja pozbawia się swego prawdziwego znaczenia”. W tych słowach kard. Robert Sarah nawiązał do problemów, przed jakimi stają katolickie instytucje dobroczynne w USA, przemawiając na forum Catholic Charities – amerykańskiego odpowiednika Caritas, który w tych dniach w St. Louis odbywa swoje doroczne zebranie.

W czasach kiedy dominuje wiele zła, trudnych sytuacji, kiedy człowiek stara się podążać za wszystkim, co pozwoli mu żyć i zapewniać godziwe warunki a nawet przyjemności, spełniać swoje plany, marzenia często doświadczamy bardzo przykrych faktów, wydarzeń, które wprowadzają nas w stan cierpienia, często nawet ogromnego cierpienia, odrzucenia, myśli, które mają nas zaprowadzić na skraj załamania lub nawet śmierci, szczególnie tej duchowej. Wtedy człowiek zaczyna myśleć, że nic juz nie uratuje go od tego wszystkiego, że wszyscy go odrzucili, że wszyscy go nie kochają, nawet Bóg, gdyż zsyła na niego takie cierpienia, mimo, że jest Miłością. Zadaje sobie wtedy człowiek pytanie: " Kim jest Bóg skoro tak bardzo mnie doświadcza cierpieniem? Jak można Go uznawać za kochajacego Boga, skoro tak traktuje człowieka, swoje dzieci?"

Synod, jeśli ma być skuteczny, musi się stać dla nas nową Pięćdziesiątnicą – uważa kard. Marc Ouellet, prefekt Kongregacji ds. Biskupów. Zgromadzenie synodalne o nowej ewangelizacji rozpocznie się już w najbliższą niedzielę. Kard. Ouellet, jeszcze jako arcybiskup Quebeku, był relatorem poprzedniej sesji Synodu o Słowie Bożym. Od aktualnego zgromadzenia oczekuje, że skłoni on Kościół, by bardziej skupił się na Chrystusie.

Organizacja Narodów Zjednoczonych w ciągu kilkudziesięciu lat wypracowała cały korpus dokumentów prawa międzynarodowego, przyjętych przez niemal wszystkie kraje. Jest to fakt bezprecedensowy w historii, będący niewątpliwą zasługą tej organizacji. W epoce konfrontacji ideologicznej przyczyniła się ona do rozwiązania pewnych konfliktów i do powszechnego uznawania praw człowieka. Wydawało się, że po zakończeniu zimnej wojny polityczna rola ONZ wzrośnie. Tymczasem system oenzetowski, pozbawiony dziś siły jedności i perswazji, jest miejscem ścierania się partykularnych interesów.

To Sobór Watykański II stoi u podstaw przemian, jakie dokonały się w życiu konsekrowanym w ciągu ostatniego półwiecza. To on jako pierwszy opisał zakon w kategoriach teologicznych, a nie jedynie w postaci reguł. Opinię tę przedstawił w Londynie abp Joseph Tobin. Ten były przełożony generalny redemptorystów jest sekretarzem watykańskiej kongregacji odpowiedzialnej właśnie za zakony. W brytyjskiej stolicy spotkał się on z tamtejszymi zakonnikami i zakonnicami. Dyskutowano o aktualnym stanie tej formy życia chrześcijańskiego.

Bóg działa zarówno w historii jak i w życiu każdego człowieka. Nie każdy jednak ma dar dostrzeżenia wielkich dzieł Boga,  dlatego niezbędna jest pomoc. Taka pomocą jest w Kościele posługa słowa, której wyrazem wydaje się być przede wszystkim katecheza..  „Katecheza jest wychowaniem w wierze dzieci, młodzieży i dorosłych, a obejmuje przede wszystkim nauczanie doktryny chrześcijańskiej przekazane na ogół w sposób systematyczny i całościowy, dla wprowadzenia wierzących w pełnię życia chrześcijańskiego.” (Adhortacja Apostolska JPII o katechizacji w naszych czasach, nr 18).