Prawda boli. Kiedy widzę swoją nędzę, nie mam ochoty się nią chwalić.

Nawet przed Bogiem chciałbym ją ukryć, a co dopiero przed drugim człowiekiem. Jednak tylko prawda wyzwala. Kiedy dostrzegam, kim tak naprawdę jestem, inaczej patrzę na Boga i ludzi.

Środa Piątego Tygodnia Wielkiego Postu

16 marca 2016 roku

Chrześcijanin żyje w prawdzie

„Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8, 32)

Życie w prawdzie nie jest łatwe. Jestem specjalistą w oszukiwaniu siebie i innych. Ile masek nakładam, aby nie pokazać, kim jestem? Moim największym wrogiem nie jest ktoś inny, nawet jeśli ten ktoś sprawia mi przykrość. Moim wrogiem jest moje „fałszywe ja”. Walka z własnym „fałszywym ja” jest najtrudniejsza, gdyż wymaga ogromnej pokory, aby w ogóle uznać wroga w sobie.

Prawda boli. Kiedy widzę swoją nędzę, nie mam ochoty się nią chwalić. Nawet przed Bogiem chciałbym ją ukryć, a co dopiero przed drugim człowiekiem. Jednak tylko prawda wyzwala. Kiedy dostrzegam, kim tak naprawdę jestem, inaczej patrzę na Boga i ludzi. Prawda o mojej słabości powoduje, że wzywam Boga na pomoc i proszę o miłosierdzie. Prawda o mojej nędzy sprawia, że nie dziwię się słabościom innych.

Nie chcę więcej dbać o moją zakłamaną nieskazitelność. Nie chcę więcej masek i przebierania. Wolę prawdę o sobie… nawet tę „nagą” i tę, która boli.

Autor: o. Marcin Zubik CSsR – Duszpasterz w Parafii Chrystusa Odkupiciela (Christ the Redeemer Parish) – Manville (NJ w USA)

źródło: