Piątek, 8 marca 2019 roku,


VIII tydzień zwykły, Rok C


Piątkowe dni mają dla nas chrześcijan szczególne znaczenie. Przypominają nam drogę krzyżową, mękę i śmierć Jezusa Chrystusa. W Tradycji Kościoła piątek jest dniem postnym, w którym staramy się ponosić różne ofiary i wyrzeczenia. Prawdziwy post powinien łączyć się z uczynkami miłosierdzia wobec innych. Wtedy nasza pokuta, wyrzeczenie i ofiara znajdą upodobanie w oczach Boga.

Prorok Izajasz przemawiając w imieniu Pana Boga, krytykuje formalne podejście do postu i umartwiania. Zarzuca swoim rodakom, że poszczą i uciskają pracowników, umartwiają się, a jednocześnie prowadzą waśnie i biją innych niegodziwa pięścią. Postem, jaki podoba się Bogu, jest rozrywanie kajdan zła, dzielenie chleba z głodnymi, przyjmowanie biednych tułaczy. Takie przykłady podaje nam prorok Izajasz.

Warto zastanowić się, jaki „post” spodobałby się Panu w XXI wieku. Widzimy bowiem nadal wiele zniewolenia, ludzkich nieszczęść, głodu fizycznego i duchowego. Jak mogę na te przejawy zła dziś odpowiedzieć? Owocem prawdziwego postu będzie fakt, że Pan wysłucha modlitwy proszących, ich światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie ich zdrowie. Jest to obietnica radości, która miała objawić się przy przyjściu Mesjasza. Jezus odwołuje się do oczekiwań proroków. Mówi o radości, która panuje na przyjęciu weselnym. W obecności pana młodego, w obecności Mesjasza, nie ma miejsca na smutek i post. Pozostaje radość z uwolnienia, uzdrowienia, nasycenia głodu, znalezienia ojczyzny i domu.

Praktyka postu w okresie Wielkiego Postu ma znaczenie eklezjalne: związany jest on z czasem, który Kościół poświęca na przygotowanie do przejścia ze śmierci do życia, czyli z oczekiwaniem na ponowne przyjście Chrystusa – Oblubieńca.

autor: o. Andrzej Makowski CSsR Przełożony domu zakonnego, prefekt Tirocinium Pastoralnego Prowincji Warszawskiej Redemptorystów w Lublinie
oraz wykładowca homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie – Lublin



źródło: