Sobota, 9 marca 2019 roku,



VIII tydzień zwykły, Rok C


„Nawrócić się znaczy zmienić kierunek życia. Nie chodzi tu o jakąś drobną korektę kursu, lecz zwrot o 180 stopni. Nawrócić się to iść pod prąd, sprzeciwić się powierzchownemu, niespójnemu i złudnemu stylowi życia, który często nas pochłania, bierze w nas górę, czyniąc nas niewolnikami zła, więźniami moralnego przeciętniactwa. Wraz z nawróceniem decydujemy się na wysoką miarę życia chrześcijańskiego. Zdajemy się na Ewangelię żywą, którą jest Jezus Chrystus. To On jest ostatecznym celem i głębokim sensem nawrócenia. I dlatego nie jest ono jedynie decyzją o charakterze moralnym, korygującą nasz sposób życia, lecz decyzją wiary, która angażuje nas całkowicie w intymne zjednoczenie z żywą i konkretną osobą Jezusa”– tak nauczał papież Benedykt XVI. Tak rozumiane nawrócenie nie dokonuje się jedynie na początku chrześcijańskiego życia, lecz na każdym jego etapie.

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (Mk 1, 15). To liturgiczne wezwanie słyszymy od posypania głów popiołem i towarzyszy nam ono przez cały okres Wielkiego Postu. Inicjatywa zbawienia wychodzi od Boga. Człowiek powinien je przyjąć i pójść za Jezusem, porzucić swoje drogi, jak to uczynił Lewi z dzisiejszej Ewangelii. Grzech, który ktoś popełni, nie stanowi przeszkody, ponieważ Jezus przebacza. Konieczne jest, aby człowiek uznał swój grzech, uznał, że nie jest na dobrej drodze, że trzeba powstać i porzucić wszystko, zacząć nowe życie.

Nie przyszedłem powołać do nawrócenia się sprawiedliwych, lecz grzeszników (Łk 5, 32). Te słowa nie są nacechowane ironicznie. Mimo to, kto w obliczu przykładu Jezusa może stwierdzić, że jest sprawiedliwy?

Tak opowiada św. Łukasz o misji i służbie Kościoła. Nie może on stanowić wspólnoty osób zadufanych w sobie, ponieważ wszyscy żyją dzięki łasce Boga. Kościół jest wspólnotą powołaną do tej łaski przez Jezusa i może ją przekazywać dalej, tak jak w przypadku Lewiego. Ostatecznie również dzisiaj każda Msza Święta jest wieczerzą Jezusa z ludźmi, którzy nie mogą stanąć przed Bogiem jako sprawiedliwi.

Otwórzmy serca na działanie Ducha Świętego, aby ten czas był prawdziwie czasem nawrócenia i duchowej odnowy w zawierzeniu Bożemu miłosierdziu.

autor: o. Andrzej Makowski CSsR Przełożony domu zakonnego, prefekt Tirocinium Pastoralnego Prowincji Warszawskiej Redemptorystów w Lublinie oraz wykładowca homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie – Lublin


źródło: