Piątek, 11 marca 2022 roku,

I tydzień Wielkiego Postu, Rok C, II

W dzisiejszej Ewangelii Jezus upomina swoich uczniów, aby w dążeniu do sprawiedliwości nie naśladowali faryzeuszy i uczonych w Piśmie. Podchodzili oni do sprawy sprawiedliwości w czysto formalny sposób. A taki sposób podejścia do niej, jak zaznacza, przeszkadza również w wejściu do królestwa Bożego.

Aby ukierunkować swoich uczniów na właściwe tory postępowania, Jezus kieruje do nich swoje nauczanie, które jest bardziej radykalne i wymagające niż nauczanie i życie faryzeuszy oraz uczonych w Piśmie.

Czwartek, 10 marca 2022 roku,


I tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą (Mt 7, 7-8).

W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus zachęca nas do wytrwałej modlitwy. To w niej mamy szukać pomocy w rozwiązaniu różnorakich problemów. Jednak niejednokrotnie zdarza się, że modlimy się za jakąś osobę, w jakiejś konkretnej intencji, nieraz świętej i słusznej sprawie, a nic się nie dzieje. Pan Bóg nas nie wysłuchuje.

Środa, 09 marca 2022 roku,


I tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia (Łk 11, 30).

W dzisiejszym pierwszym czytaniu widzimy proroka Jonasza wzywającego ludność Niniwy do nawrócenia. Niniwa, która była miastem ogromnym – na trzy dni drogi, jak to obrazowo opisuje nam autor natchniony – była siedliskiem grzechu. Jonasz stanął więc przed trudnym zadaniem, a droga wiodąca do spełnienia tego Bożego posłannictwa okazała się długa. Jonasz buntował się i nie mógł zrozumieć, dlaczego Bóg powołuje go do uczynienia niemożliwego. Słynna stała się jego dramatyczna przygoda w brzuchu wielkiej ryby i uwolnienie z niego. Możemy powiedzieć, że Jonasz sam musiał się nawrócić po to, by mógł innych nawracać. Jednak ostatecznie Niniwici podjęli drogę nawrócenia i zostali ocaleni. Bóg okazał im swoją miłość.

Poniedziałek, 07 marca 2022 roku,


I tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście
(Mt 25, 45).

Czy jestem człowiekiem miłosiernym? – takie pytanie możemy sobie zadać po lekturze dzisiejszej Ewangelii.

Niedziela, 06 marca 2022 roku,



I tydzień Wielkiego Postu, Rok C

Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu, a wiedziony był przez Ducha na pustyni czterdzieści dni, i był kuszony przez diabła (Łk 4, 1)

Czterdziestodniowy okres Wielkiego Postu, który przygotowuje nas do obfitego przeżycia świąt zmartwychwstania, rozpoczęliśmy znakiem posypania głowy popiołem. Jakże znaczące w tym momencie były słowa: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię (Mk 1, 15) czy Prochem jesteś i w proch się obrócisz (Rdz 3, 19). Wezwanie do ciągłego nawracania się, do wiary w obecność Chrystusa i Jego Ewangelii w naszej ludzkiej i ograniczonej egzystencji, będą nam towarzyszyły na tej wielkopostnej drodze.

Sobota, 05 marca 2022 roku,

VIII tydzień zwykły, Rok C, II

Jacek Kaczmarski – poeta i pieśniarz – pod koniec XX wieku napisał piosenkę, którą zatytułował Rozmowa. „Dyskutuje” w niej z opiniami, które usłyszał na temat własnej twórczości. Utwór zaczyna się tak:

Pan śpiewak świat widzi ponuro, wciąż tylko o stosach i grobach, pan wiesza, poddaje torturom, głos pana to wieczna żałoba! Że trwają – pan za złe ma murom… A mnie się to życie podoba!

Poeta – już we własnym imieniu – odpowiada na te słowa następująco:

Proszę pani, ja życie lubię – w jego prawdzie i w jego złudzie, ale człowiek dąży ku zgubie, wiedzieć o tym nie chcą ludzie…

Kaczmarskiemu raczej nie chodziło wówczas o spojrzenie wprost chrześcijańskie, jednak nie trzeba przecież być wierzącym, aby słusznie i trafnie ocenić jakieś działania czy postawy jako destrukcyjne. Nie tylko chrześcijanie dostrzegają, że człowiek dąży ku zgubie i że wiedzieć o tym nie chcą ludzie…