II Niedziela Wielkiego Postu, Rok B

Mk 9, 2-10

Wydarzenie z góry Tabor z można podzielić na trzy części. Najpierw Jezus prowadzi, później wzywa do powrotu, następnie nakazuje milczenie. Zabiera trzech spośród grona swoich uczniów, by doświadczenie chwały umocniło ich wtedy, gdy "Syn umiłowany" stanie się "cierpiącym Sługą Jahwe". Wezwanie do powstania jest zapowiedzią wejścia na inna górę. Tam już nie będzie chwały, ale cierpienie. Nakaz milczenia ma swój kres. Będzie nim zmartwychwstanie, które pozwoli w pełni zrozumieć sens tego, co dokonało się na Górze Przemienienia.

Droga uczniów wyznacza szlak życia każdego z nas. Doświadczenie bliskości i chwały to rzeczywistość modlitwy, spotkania z Chrystusem. Tak wiele może wydarzyć się wtedy, gdy otworzymy nasze serca. Patrzenie na Jezusa i Boże Słowo przeplatają się podczas każdej Eucharystii. To jest prawdziwe przemienienie, które kończy się wezwaniem do pójścia w "pokoju Chrystusa". Codzienność staje się nierzadko krzyżem, którego doświadczamy. Opowiedzenie się za Chrystusem i Ewangelią tak wiele wtedy kosztuje. Bez tego nie będzie jednak nowego życia, zmartwychwstania.