Niedziela Chrztu Pańskiego, Rok B

Mk 1,6b-11

Uroczystość Chrztu Pana Jezusa, którą dziś przeżywamy, przypomina nam nasz własny chrzest i jest okazją do tego, aby za tę wielką łaskę Bogu podziękować. Do każdego z nas w chwili naszego chrztu wypowiedział Bóg z miłością te same słowa, które skierował do Chrystusa. Tyś jest mój umiłowany syn! Tyś jest moją umiłowaną córką!

II Niedziela po Narodzeniu Pańskim, Rok B

J 1,1-18

Bóg wybrał nas przed założeniem świata! To jest właśnie Dobra Nowina. Bóg wybrał nas w sposób całkowicie bezinteresowny i darmowy, a np. dlatego, że nie zasłużyliśmy sobie. Od samego początku ogarnia nas i przenika swoją miłością, nadając naszemu życiu treść i sens i wyznaczając cel, bo wybrał nas, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.

I Niedziela po Narodzeniu Pańskim, Rok B

Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa -Święto

Łk 2,22-40

Rodzina została ustanowiona przez samego Boga, w powierzona ludziom, aby budując rzeczywistość ziemską i zdążali do rzeczywistości niebieskiej. To także związek miłości, która przejawia się w oddaniu każdemu tego, co mu się należy.

IV Niedziela Adwentu, Rok B

Łk 1, 26 – 38

" Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa" tak właśnie brzmi odpowiedź Maryi na pytanie, czy będzie matką Boga. Ewangelia, którą dzisiaj słyszymy uczy nas pokory i otwarcia się na Bożą wolę. Oprócz typowo maryjnego charakteru ma ona jeszcze inną wymowę.

III Niedziela Adwentu, Rok B

J 1, 6-8. 19-28

Święty Jan Chrzciciel był przede wszystkim świadkiem, bowiem przyszedł, „aby zaświadczyć o Światłości”. Tym, co można innym dać w prezencie z okazji świąt, jest świadectwo wiary i miłości. Kiedy wiara nie rozmija się z prozą życia, można powiedzieć o człowieku, że jest autentyczny. Wtedy daje on poczucie bezpieczeństwa i sprawia, że inni czują się w jego obecności dobrze. Jeśli czegoś potrzeba naszym rodzinom, to właśnie tej autentycznej wiary, która przekłada się na konkretne czyny miłości praktykowanej w domu rodzinnym. Adwent jest doskonałą okazją, aby to uczynić.

II Niedziela Adwentu, Rok B

Mk 1,1-8

„Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego.” To wołanie rozbrzmiewało i rozbrzmiewa przez wieki, jest ono ciągle aktualne. Aby spotkać się z Odkupicielem, musimy się nawrócić. To nic innego wyjść Mu naprzeciw z radosną wiarą, porzucając mentalność i styl życia, które nie pozwalają nam w pełni naśladować Chrystusa. Ten wysiłek nawrócenia znajduje oparcie w przekonaniu, że Bóg jest zawsze wierny, mimo wszelkiego zła, jakie dostrzegamy w sobie i wokół nas.

I Niedziela Adwentu, Rok B

Mk 13, 33 – 37

"Czuwajcie" to słowo, jest niczym klamra spinająca tekst dzisiejszej Ewangelii. Pojawia się na początku i na końcu, dzieli ją niejako na pół. Można, więc stwierdzić, że to nieprzypadkowe rozmieszczenie tego słowa jest niczym uderzenie w dzwon. Ma zabrzmieć oraz wybrzmieć w uszach i sercach słuchaczy.

XXXIV Niedziela Zwykła, Rok A

Uroczystość Chrystusa Króla

Mt 25, 31-46

Życie to jedna, wielka i niesamowita możliwość czynienia dobra. Dziś możemy spojrzeć na nauczanie Jezusa. Często zastanawiamy, cóż takiego człowiek będzie musiał robić, aby się zbawić. Musimy przede wszystkim wyjść ze swojego zamknięcia, i otwierać się na bliźnich. Trzeba przede wszystkim żyć dla drugich, a nie dla siebie. Mamy być kimś, kto ma otwarte, czujne oczy.

XXXIII Niedziela Zwykła, Rok A

Mt 25, 14-30

Przypowieść o talentach jest wskazaniem dla każdego człowieka. Każdy posiada niepowtarzalne dary, które powinien pomnażać, aby w ten sposób mógł uwielbiać Boga i Mu za nie dziękować.

XXXII Niedziela Zwykła, Rok A

Rocznica poświęcenia Bazyliki Laterańskiej - Święto

J 2, 13-22

Dzisiejsza Ewangelia opisuje oczyszczenie świątyni. Bóg wyrzucił z niej wszystkich, którzy nie skupiali się na chwale Boga, ale robili różne interesy w miejscu Jemu poświęconym. Czy dzisiaj nam grozi wyrzucenie z Kościoła przez Jezusa? Tak. Nie jest ważna ofiara, którą my składamy, ale Bóg, którego czcimy!

XXXI Niedziela Zwykła, Rok A

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych

I Msza Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a

II Msza J 11, 32-45

III Msza J 14, 1-6

Nie ulega wątpliwości, że jednym z najbardziej skutecznych sposobów oceny naszej wiary jest przyjrzenie się postawie wobec śmierci. Jeżeli jest ona pełna lęku, to dowód na to, jak wiele w tej dziedzinie powinniśmy zrobić. Męstwo chrześcijanina, ma być oparte na dojrzałej wierze, a stosunek do śmierci ma być elementem jego pełnego odwagi odniesienia do życia. Tego uczy nas Jezus.