Istotą przemiany dokonującej się w nas za sprawą łaski jest wzrost i rozwój miłości do Boga w naszych sercach, przy czym ten, kto prawdziwe kocha Chrystusa, musi wzrastać i rozwijać się na oba sposoby, przez które nasz Pan objawił się światu: w Jego cierpieniach i w Jego chwale.

Przemiana człowieka dokonuje się stopniowo. Jest to przemiana jego woli, myśli i uczuć oraz przemiana ciała. Człowiek, wraz ze wszystkim, co w nim jest, musi przejść przez ciemny tunel, aby otworzyć się przed Bogiem. Wszystkie nasze uczucia, potrzeby, namiętności i marzenia muszą zostać oddane Bogu, by On mógł je przemienić. Przemiana oznacza, iż nasze myśli i uczucia otworzą się ani Boga i że ostatecznie tylko Nim będą się kierować. Środkiem uzdrawiającym nasze myśli i uczucia jest obecność Boga.

Przemiana naszej woli nie oznacza, iż zostanie ona złamana. Przemiana uczuć dokonuje się dzięki rozmowie. Należy mówić ojcu duchownemu, jakie uczucia i myśli nami kierują. Wówczas nasze odczuwanie nabiera jasności. Nie wypieranie i pomijanie uczuć, lecz wypowiadanie ICH I OMAWIANIE Z Doświadczonym KIEROWNIKIEM DUCHOWYM. Głośne WYPOWIEDZENIE TEGO, CO Czuję, nie oddali mnie od Boga, lecz odsłoni moje najgłębsze tęsknoty.

Koniecznej do przemian siły nie znajdziemy tam, gdzie żyjemy, lecz tylko w głębinach.

„Życie pełne sukcesów jest największym wrogiem przemiany. Poprzez klęski i niepowodzenia odkrywamy, iż z ruin naszego życia jedynie Bóg potrafi zbudować dom – dom Bożej świętości” (Jung).

autor: ks.Józef Pierzchalski SAC

źródło: