"Przyjdźcie do Mnie, (...) bo jestem cichy i pokorny sercem" (Mt 11,28-29)

Pan Jezus, objawiając Swoje Serce św. Małgorzacie Marii Alacoque, zwrócił się pod adresem wszystkich ludzi, by ich pobudzić do czci i miłości Jego Boskiego Serca. I gdyby nie uwierzono w jej widzenia i słowa Jezusowe, nie mielibyśmy ani uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego, ani cudownej w skutki Intronizacji w rodzinach, ani też wszystkich zbawiennych owoców takiego nabożeństwa w Kościele.

Życie Służebnicy Bożej Rozalii Celakównej przesycone było głębokim pragnieniem wynagradzania Jezusowi za niewdzięczność świata. Prosił ją o to Jezus: "Moje dziecko, kochaj Mnie bardzo. Niech twa miłość wynagrodzi Mi brak jej u innych dusz, bo nie jestem kochany przez Moje stworzenia. Miłość zastąpi wszystko! Patrz! Ile Ja wycierpiałem na krzyżu za grzechy ludzkie, a jaka Mnie spotkała wdzięczność? Ile dusz wzgardziło Mną, nawet przyjaciele! Czyż Moje Serce nie cierpiało wtedy niewymownych katuszy z powodu niewdzięczności doznanej? Więc ty, dziecko, wynagradzaj Mi, zwłaszcza za kapłanów i za wszelką niewdzięczność!"

"Jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda" (J 19, 34) - Bóg odkrył przed nami cały swój wewnętrzny świat. To odsłonięte wnętrze Boga mówi nam, że "Bóg do końca nas umiłował" (J 13, 1) i że godzien jest całej naszej miłości. To tam jest główny zdrój miłości i miłosierdzia. "Bóg jest miłością" (1J 4,8.16) - pisał Jan Apostoł, a my szerząc kult Najświętszego Serca Pana Jezusa mamy Go czcić i składać wynagrodzenie za niewdzięczne ranienie tej miłości. Nabożeństwo do Serca Jezusowego ma przede wszystkim na celu wynagrodzenie Najświętszemu Sercu Jezusowemu za obrazy grzechowe wyrządzone przez nas i innych ludzi.

Hołd Najświętszemu Sercu Pana Jezusa  oddajemy szczególnie podczas Uroczystości ku Jego czci w piątek w osiem dni po święcie Bożego Ciała oraz w pierwsze piątki miesiąca. Także miesiąc czerwiec jest poświęcony Najświętszemu sercu Jezusowemu.

W liście Jana Pawła II do ordynariusza z Lyon czytamy: "Usilnie zachęcam wiernych, aby adorowali Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie Ołtarza, pozwalając Mu uzdrawiać nasze sumienia, oczyszczać nas, oświecać i jednoczyć. Ze spotkania z Nim chrześcijanie zaczerpną siły potrzebne do życia duchowego i do realizacji swojej misji w świecie. Trwając bowiem w zjednoczeniu serc z Boskim Nauczycielem i odkrywając nieskończoną miłość Ojca, staną się prawdziwymi czcicielami w duchu i w prawdzie. Ich wiara ożywi się, oni zaś wnikną w tajemnicę Boga i zostaną głęboko przemienieni przez Chrystusa. W chwilach doświadczeń i radości będą upodobniać swoje życie do tajemnicy krzyża i zmartwychwstania Zbawiciela.

Nauczmy się więc czerpać z bezcennego daru Serca Jezusa i Jego Ducha, z jego bogactw, abyśmy umieli z radością na nie odpowiadać, miłując Boga i braci, znajdując pokój, wchodząc na drogę pojednania i umacniając swą nadzieję, że kiedyś będziemy żyć pełnią Boga we wspólnocie ze wszystkimi świętymi.

Obietnice Pana Jezusa dane św. Małgorzacie Marii Alcoque i czcicielom Jego Najświętszego Serca:

1.Dam im wszystkie łaski potrzebne w ich stanie.

2.Zgoda i pokój będą panowały w ich rodzinach.

3.Będę ich pocieszał we wszystkich ich utrapieniach.

4.Będę im bezpieczną ucieczką w życiu, a szczególnie przy śmierci.

5.Wyleję obfite błogosławieństwa na wszystkie ich przedsięwzięcia.

6.Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło nieskończonego miłosierdzia.

7.Dusze oziębłe staną się gorliwymi.

8.Dusze gorliwe dojdą szybko do doskonałości.

9.Błogosławić będę domy, w których wizerunek Serca mego będzie czczony.

10.Kapłanom dam dar kruszenia serc najbardziej zatwardziałych.

11.Osoby, które będą to nabożeństwo rozszerzały, będą miały imię swoje zapisane w mym Sercu i na zawsze w nim pozostaną.

12.Przyrzekam w nadmiarze miłosierdzia Serca mojego, że wszechmocna miłość moja, udzieli tym wszystkim, którzy przyjmą komunię św. w pierwsze piątki przez dziewięć miesięcy z rzędu, łaskę pokuty, iż nie umrą w niełasce mojej ani bez sakramentów świętych, a Serce moje będzie im pewną ucieczką w ostatniej godzinie ich życia.