„Wszechświat nie jest wynikiem chaosu, ale raczej uporządkowaną złożonością” – zauważył Benedykt XVI, spotykając się w Watykanie z uczestnikami sesji plenarnej Papieskiej Akademii Nauk. Jej temat to „Złożoność i analogia w nauce: aspekty teoretyczne, metodologiczne i epistemologiczne”. Papież zwrócił uwagę, że zarysowuje on perspektywę jedności nauk. Nowe zdobycze wiedzy wskazują na wielką jedność natury w złożonej strukturze kosmosu i tajemnicę miejsca, jakie zajmuje w nim człowiek.

Nazywanie związków homoseksualnych małżeństwem jest oszustwem, również względem samych homoseksualistów. Dopominają się oni bowiem o poszanowanie i uznanie, a prawo nazywające ich małżeństwem bynajmniej nie zaspokoi ich oczekiwań – powiedział kard. André Vingt-Trois, odnosząc się do przyjętego wczoraj przez francuski rząd projektu prawa o redefinicji małżeństwa. Jak zwracają uwagę francuscy juryści, chodzi tu w istocie o całkowite „odpłciowienie” prawodawstwa, czego najbardziej symptomatycznym przejawem będzie banicja pojęć ojca i matki. O tym wszystkim będzie się teraz dyskutować w parlamencie.

Papież z głębokim bólem przyjął wiadomość o wczorajszym trzęsieniu ziemi w Gwatemali, na pograniczu z Meksykiem. Swą duchową bliskość ze wszystkimi, którzy zostali nim dotknięci, wyraził w telegramie do przewodniczącego episkopatu tego kraju, bp. Rodolfo Valenzueli Núñeza.

W sercu każdego człowieka kryje się tęsknota za Bogiem. Jednakże wielu naszych współczesnych nie zdaje już sobie z tego sprawy. Dlatego należy im pomóc, stosując wobec nich swoistą pedagogię pragnienia – mówił Benedykt XVI na audiencji ogólnej. Papież zauważył, że niejednokrotnie do rozbudzenia w człowieku tęsknoty za Bogiem dochodzi dzięki miłości czy przyjaźni. Doświadczenie to pozwala nam wyjść z siebie ku innemu. I przekonujemy się, że nawet ukochana osoba nie jest w stanie w pełni zaspokoić pragnienia, które się w nas rodzi – mówił Papież. Do podobnych wniosków prowadzą również inne analogiczne doświadczenia, jak na przykład doznanie piękna czy zamiłowanie do wiedzy.

W Hiszpanii podniosła się fala protestów po tym, jak tamtejszy Trybunał Konstytucyjny uznał tzw. małżeństwa pomiędzy osobami tej samej płci za zgodne z konstytucją i potwierdził, że mają prawo także do adopcji dzieci. Kontrowersyjną ustawę przyjął rząd premiera Zapatero już w 2005 r. Opozycyjna Partia Ludowa zaskarżyła ją wówczas jako niezgodną z konstytucją. Dziś zapadł wyrok. Ośmiu sędziów opowiedziało się za, trzech było przeciwnych.

Nie wielka wieś, takich jak cała masa w naszym kraju i na całym świecie, niczym nie wyróżniająca się od innych po za tym, że była targana konfliktami i walką z tym co chrześcijańskie. Za jakieś gadanie o cudach czy innych wydarzeniach związanych z wiarą można było trafić za kratki. Z takiej nie wielkiej miejscowości Bóg nagle czyni miejscowość, która jest miejscem szczególnym dla wielu chrześcijan, miejscem znanym na całym świecie, miejscem, gdzie dokonywało się to, w co wielu ludzi wtedy nie wierzyło. Uwierzyło wtedy, gdy zobaczyli na własne oczy. Z takiej małej miejscowości Bóg czyni ośrodek kultu Maryi, mało tego - oprócz cudów jakie tam się działy czyni jeszcze coś szczególnego, coś co wielu uznawało za bezsens, głupotę, a okazało się prawdą.

Oto z takiej małej miejscowości wyłania się trójka całkiem najzwyklejszych dzieci, nie bogatych, niczym nie wyróżniających się od innych. Z takich właśnie skromnych, nie bogatych dzieci Bóg czyni świadków ogromnej wiary a jednocześnie małych misjonarzy - ich misja była bardzo ważna dla całego świata. W roku 1917 Franciszek i Hiacynta Marto oraz Łucja Santos doświadczają spotkań z Maryją, która powierza im tajemnice dotyczące losów świata. Czym sobie na to zasłużyli? Byli kimś lepszym od innych? Nie. Byli skromni i biedni, a jednak zostali wybrani.

 „Różaniec jest to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna w swej istocie i głębi. Oto, bowiem na kanwie słów Pozdrowienia Anielskiego przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa, jakbyśmy obcowali z Panem Jezusem przez serce Jego Matki.”

                                Bł. Jan Paweł II                           

Mimo, że już minął miesiąc październik poświęcony Różańcowi świętemu nasz Serwis pragnie, aby nikt z czytających te słowa nie ustawał lub rozpoczął modlitwę różańcową. Wzorem niech będzie tu dla nas bł. Jan Paweł II.  Człowiek Wielkiej Wiary, który szczególnie ukochał modlitwę Różańcową i był jej wierny do końca swojego ziemskiego pielgrzymowania.

Pietro Cocco
dziennikarz Radia Watykańskiego

Na zasłużony koniec każdego ciężkiego dnia nie zechcesz nam, Panie, powiedzieć, co to wszystko znaczy? Żeby móc znaleźć jakiś powód by wierzyć. Tak śpiewa amerykański piosenkarz i autor tekstów Bruce Springsteen w jednym ze swych albumów, w których najbardziej boleje nad ludzką i społeczną sytuacją Stanów Zjednoczonych.

Jego słowa wychodzą poza granice geograficzne. Pytanie to stanowi także u nas w Europie jeden z centralnych, podstawowych problemów współczesnej kultury, zaostrzony jeszcze kryzysem gospodarczym i doświadczanym przez wielu niezrozumieniem związku między tym, co przeżywają, a możliwością istnienia jakiegoś sensu w innym wymiarze.

Benedykt XVI wystosował za pośrednictwem sekretarza stanu przesłanie do uczestników pielgrzymki z okazji 5-lecia motu proprio Summorum Pontificum, którym Papież umożliwił swobodne korzystanie z przedsoborowej liturgii. Pielgrzymka odbyła się w dniach 1-3 listopada. Do Rzymu przybyło ponad 2 tys. tradycjonalistów, w tym również lefebryści. 3 listopada Mszę św. w dawnym rycie odprawił dla nich w bazylice watykańskiej kard. Antonio Cañizares Llovera, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. W ten sposób, jak zaznaczył, chciał pokazać, że sięganie do przedsoborowych rytów jest czymś normalnym, co pogłębia rozumienie liturgii. Kard. Cañizares zastrzegł jednak, że wierni uczestniczący w tego rodzaju liturgiach nie mogą ignorować soborowej konstytucji Sacrcosanctum concilium. Dotyczy ona bowiem nie tylko reformy liturgicznej, ale ukazuje również prawdziwego ducha liturgii.

Nowy zwierzchnik prawosławnych Koptów stanowczo odrzuca możliwość uczynienia z Egiptu państwa muzułmańskiego. Patriarcha Teodor II już poprzednio wypowiedział się przeciwko narzucaniu całemu krajowi islamskiego prawa szariatu. Obecnie agencje przytaczają jego kolejną wypowiedź na ten temat. Zdaniem koptyjskiego papieża należy „całkowicie odrzucić” konstytucję, na mocy której Egipt stałby się państwem wyznaniowym. Zaapelował on przy tym do egipskich chrześcijan, by nie opuszczali ojczyzny. Zapewnił też o „otwartym sercu” dla muzułmanów i o gotowości pokojowego współistnienia, „niezależnie od incydentów, które narażają na szwank narodową jedność”.