Program wielu podróży apostolskich Jana Pawła II przewidywał też spotkanie z Żydami. Okazją do większej liczby takich spotkań stała się wizyta w ich ojczyźnie. Jubileuszową pielgrzymkę do Ziemi Świętej Papież rozpoczął 20 marca 2000 r. od Jordanii. Następnego dnia przybył do Izraela. Przemawiając na międzynarodowym lotnisku Tel Awiwu, gdzie witali go przedstawiciele najwyższych władz państwa i inne osobistości, wskazał na religijny wymiar tej podróży:

„W roku dwutysiąclecia narodzin Jezusa Chrystusa osobiście bardzo pragnąłem przybyć tutaj i modlić się w najważniejszych miejscach, które od czasów starożytnych były świadkami interwencji Boga i Jego wielkich dzieł. Moja wizyta jest jednocześnie osobistą pielgrzymką i duchową podróżą Biskupa Rzymu do źródeł naszej wiary w «Boga Abrahama, Boga Izaaka i Boga Jakuba» (por. Wj 3, 15). Będzie mi dane odwiedzić kilka miejsc najściślej związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. Na każdym kroku bardzo żywo odczuwam obecność Boga, który przeszedł tędy przed nami i prowadzi nas, który chce, byśmy oddawali Mu cześć w duchu i prawdzie, byśmy dostrzegali różnice między nami, ale zarazem uznawali, że każdy człowiek jest obrazem i podobieństwem jedynego Stwórcy nieba i ziemi”.

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej ma szczególną tradycję w Hiszpanii. Sięga ona już do XV stulecia. Natomiast Niepokalana jest patronką kraju od XVIII wieku.

Już w 1466 r. mieszkańcy Villalpando, miejscowości leżącej w Kastylii i León, złożyli uroczysty ślub, aby bronić i szerzyć prawdę o Niepokalanym Poczęciu Matki Bozej. W listopadzie 1760 roku papież Klemens XIII w bulli “Quantum Ornamenti” ogłosił Niepokalanie Poczętą patronką Hiszpanii. Kilka tygodni później, w styczniu 1761 r., król Karol III rozciągnął ten patronat na wszystkie terytoria, które należały wówczas do Królestwa Hiszpanii.

Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus Pius IX. Uczynił to w Bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Pisał on tak:
Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

We Włoszech brakuje milionów obywateli, którym nie pozwolono się urodzić. Ich nieobecność to jeden z głównych powodów kryzysu, jaki przeżywa dzisiaj ten kraj.

Zwracają na to uwagę tamtejsi biskupi. W przesłaniu na Dzień Ochrony Życia przełamują tabu włoskiej debaty publicznej. W Italii bardzo głośno dyskutuje się bowiem o kryzysie. Rzadko jednak wskazuje się na demograficzne uwarunkowania zapaści, a już nigdy nie wspomina się o aborcji, która pozbawiła ten kraj milionów obywateli, czego konsekwencją jest aktualna katastrofa demograficzna.

Brakuje środków na pomoc palestyńskim uchodźcom, a w dobie kryzysu nie da się ich łatwo pozyskać. Dlatego jak najszybciej musi dojść do pokojowego porozumienia między Palestyną a Izraelem.

Zwrócił na to uwagę przedstawiciel Stolicy Apostolskiej przy ONZ w Nowym Jorku. Wziął on udział w debacie na temat losu palestyńskich uchodźców. Abp Francis Chullikatt przypomniał, że Kościół katolicki intensywnie pomaga mieszkańcom tego regionu. Prowadzi instytucje oświatowe, służby zdrowia oraz socjalne. Dba też o rehabilitację ofiar konfliktów. Pomoc ofiaruje wszystkim bez względu na religię. Jednakże w regionie tym coraz szybciej kurczą się wspólnoty chrześcijańskie. Coraz trudniej jest też pozyskać środki na prowadzenie kościelnych instytucji. Z podobnymi problemami borykają się również inne organizacje niosące pomoc Palestyńczykom. Dotychczasowi donatorzy mają inne wydatki we własnych krajach w związku z powszechnym kryzysem gospodarczym.

„Dawać świadectwo wierze przez miłość”. Spotkanie pod tym hasłem, z udziałem biskupów i delegatów odpowiedzialnych w europejskich konferencjach episkopatu za działalność charytatywną, zakończyło się wczoraj w Trieście. Zorganizowała je w tym włoskim mieście w dniach 4- 6 listopada Papieska Rada „Cor Unum” wspólnie z Komisją Rady Konferencji Biskupich Europy „Caritas in Veritate”.

Jak czytamy w komunikacie wydanym po zakończeniu spotkania, zajęto się na nim relacją między wiarą, dziełami miłosierdzia i ewangelizacją. Mówiono o roli biskupa i wiernych jako głównych uczestnikach duszpasterstwa charytatywnego. Nie jest ono tylko odpowiedzią na wyłaniające się w danej chwili potrzeby, ale przede wszystkim tworzy wspólnotę otwartą na potrzebujących. Daje ona w ten sposób świadectwo wiary w Jezusa, który urodził się jako ubogi dla ubogich.