Benedykt XVI po raz kolejny nam pokazał, jak należy prowadzić dialog z niewierzącymi – tymi słowami kard. Gianfranco Ravasi podsumował opublikowany dziś list Papieża Seniora do włoskiego propagatora ateizmu Piergiorgia Odifreddiego. Benedykt XVI analizuje w nim książkę włoskiego pisarza, pokazując, że proponowany przez niego ateizm jest w istocie swoistą religią matematyczną, która jednak nie radzi sobie z tak istotnymi dla człowieka kwestiami, jak wolność, zło czy miłość. W kilku miejscach Papież senior wytyka też swemu rozmówcy brak wiedzy, agresywność i nie dość przemyślane argumenty.

Benedykt XVI napisał list do włoskiego matematyka i popularyzatora nauki Piergiorgia Odifreddiego. Jest on znany z agresywnej walki z chrześcijaństwem oraz propagowania ateizmu. Nieobce są mu zapędy totalitarne. Domagał się na przykład przymusowej aborcji w sytuacjach, gdy płód ma małe szanse na osiągnięcie życiowej pomyślności. Przed dwoma laty napisał książkę, w której zestawia swój ateizm z głównymi tezami „Wprowadzenia do chrześcijaństwa” Josepha Ratzingera.

Benedykt XVI dziękuje za wnikliwą lekturę tego tekstu. Przyznaje, że w książce Odifreddiego znalazł fragmenty, które czytało się przyjemnie i z pożytkiem. Nie ukrywa jednak, że jest zdziwiony pewną agresywnością i nieprzemyślaną dostatecznie argumentacją, które napotkał w tej książce. Odpowiadając na niektóre zarzuty włoskiego pisarza, Papież senior zgadza się, że w najściślejszym ujęciu nauką jest jedynie matematyka. Dodaje jednak, że każda szczegółowa dziedzina wiedzy ma swoją specyficzną formę naukowości.

Nieciekawie zapowiadał się żywot św. Mateusza. Mateusz był przecież urzędnikiem państwowym, wysługującym się okupantowi rzymskiemu. Poborców podatkowych nigdy nie darzono sympatią, a cóż dopiero wysługujących się wrogom ojczyzny. Ponadto ówczesny system podatkowy dawał celnikom okazję do wielu nadużyć. Nie dziw, że ich nienawidzono i powszechnie nimi gardzono. A jednak Pan Jezus okazywał celnikom dużo życzliwości: odwiedzał ich (Łk 19,1-10; Mt 9, 10-11), a nawet z nimi jadł (Łk 5,29-33). Celnika uczynił pozytywną postacią jednej ze swoich przypowieści (Łk 18,9-14). Nie znaczy to bynajmniej, że pochwalał ich zawód, że zachęcał do łupienia współobywateli. Sam wyznał, dlaczego to czynił: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają (…). Bo nie przyszedłem powoływać sprawiedliwych, ale grzeszników” (Mt 9,12-13).

18 września - święto 
 

„Do wyższych rzeczy zostałem stworzony.”

Stanisław urodził się 28 grudnia 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Był synem Jana, kasztelana zakroczymskiego. Miał trzech braci i dwie siostry. Historia nie przekazała nam bliższych szczegółów z lat dziecięcych Stanisława. Wiemy tylko z akt procesu beatyfikacyjnego, że był bardzo wrażliwy. Dlatego ojciec w czasie przyjęć, kiedy musiał na nich bywać także Stanisław, napominał gości do umiaru w żartach, gdyż inaczej chłopiec może omdleć.

Dzisiaj Kościół obchodzi święto Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. Dlatego szczególną uwagę pragniemy dziś skierować na kult Jej boleści.

"Via Ad Deum"

Tradycja chrześcijańska od początku była przekonana, że Maryja związana więzami macierzyństwa i miłości z Odkupicielem przeżywała wraz z Synem Bożym każde Jego cierpienie i ból. Najbardziej krzyżującym cierpieniem Jej życia była godzina konania Jezusa na krzyżu. Gdy na Golgocie włócznia żołnierza przebiła serce Jezusa, przeszyła też serce Matki tak spełniła się ostatecznie przepowiednia Symeona.

„Pasterzem, od którego czuć zapach owcy”, nazwał Papież nowego argentyńskiego błogosławionego. W Villa Cura Brochero w Argentynie został dziś wyniesiony do chwały ołtarzy zmarły tam w 1914 r., ks. José Gabriel Brochero. W liście do przewodniczącego argentyńskiego episkopatu, abp. José Marii Arancedo, Franciszek przypomina, jak przyszły błogosławiony przemierzał na mulicy wszystkie zakątki swej liczącej 200 km kwadratowych parafii. „Pukał do drzwi waszych pradziadków i prapradziadków, by zapytać, czy czegoś potrzebują, i zachęcić do odprawienia ćwiczeń duchownych św. Ignacego – pisze Papież. – Nie zostawał w zakrystii, by czesać owieczki”.