Papież Franciszek modlił się za ofiary krwawego zamachu, który dotknął wczoraj Turcję. Prosił też o dar pokoju dla wszystkich. Do modlitwy w tych intencjach Ojciec Święty zachęcił pielgrzymów przybyłych w południe do Watykanu na Anioł Pański. Wraz z nimi w intencji zabitych i rannych odmówił wspólnie „Zdrowaś Maryjo”.

Nasze życie nie jest grą wideo ani telenowelą, dlatego trzeba brać je na poważnie, a cel do osiągnięcia jest ważny: jest nim zbawienie wieczne. Papież Franciszek mówił o tym w rozważaniu przed południową modlitwą Anioł Pański. Było ono komentarzem do niedzielnej Ewangelii, w której pada zasadnicze pytanie o to, czy tylko nieliczni będą zbawieni. Swych słuchaczy Jezusa zachęca do „wejścia przez ciasne drzwi”, starając się im uzmysłowić, że nie jest ważne, jak wielu się zbawi, tylko to, by wszyscy wiedzieli, która droga prowadzi do zbawienia. Franciszek mówił o wprawdzie wąskiej bramie, która jednak, jak podkreślił kilkakrotnie, zawsze pozostaje otwarta.

Zbyt wiele pieniędzy przeznacza się na broń, a wciąż zbyt mało na pomoc ludziom doświadczonym wojną. Wskazuje na to nuncjusz apostolski w Iraku komentując dramatyczną sytuację humanitarną w tym kraju. Abp Alberto Ortega Martín podkreśla, że ONZ udało się zebrać zaledwie połowę sumy potrzebnej na stawienie czoła najpilniejszym potrzebom cierpiącej ludności. Organizacje kościelne robią co w ich mocy, jednak sytuacja Irakijczyków wciąż jest bardzo trudna, a pogorszyć ją może jeszcze zapowiadana ofensywa przeciwko Państwu Islamskiemu.

Wciąż jeszcze jest za wcześnie, by dokonać ostatecznego bilansu pontyfikatu Benedykta XVI. Papież żyje, a jego posługa trwa nadal, choć w innej formie – uważa abp Georg Gänswein, sekretarz osobisty Papieża Seniora. Uczestnicząc w prezentacji nowej biografii Benedykta XVI (ks. Roberto Regoli, "Oltre la crisi della Chiesa,Il pontificato di Benedetto XVI"), omówił on pokrótce najważniejsze etapy jego pontyfikatu. Najwięcej uwagi poświęcił jednak aktualnej posłudze Papieża Seniora.

Pielgrzymka młodych z różnych stron świata pod hasłem „Wiatr pokoju” to jedna z inicjatyw archidiecezji Seulu z okazji Dnia Wyzwolenia Korei. Jej uczestnicy przeszli z Goseong do Imjingak po tzw. strefie zdemilitaryzowanej, która oddziela obie Koree. O pokój i pojednanie modliło się tam ponad 90 pielgrzymów, także z krajów doświadczonych konfliktami, takich jak Serbia, Słowenia, Liban czy Sudan Południowy.

XXI Niedziela zwykła, Rok C

Iz 66, 18-21; Ps 117 (116), 1-2 (R.: Mk 16, 15); Hbr 12, 5-7. 11-13; J 14, 6; Łk 13, 22-30

Dzisiejszy fragment Ewangelii podpowiada nam ważne wskazanie Chrystusa: "zadbaj o swoje zbawienie!" Współczesny świat nie sprzyja wybieraniu trudnych rozwiązań. Jakże wiele osób mówi: „Ja nic złego nie robię: nikogo nie zabiłem, nic nie ukradłem. Nie mam wielkich grzechów! Cóż mogę jeszcze uczynić?”. Jezus poucza nas wszystkich, jak zadbać o swoje zbawienie. Z naciskiem mówi: „Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości”. Niesprawiedliwość oznacza niewierność. Nie chodzi tylko o niewierność zewnętrzną.

XXI Niedziela zwykła, Rok C

Iz 66, 18-21; Ps 117 (116), 1-2 (R.: Mk 16, 15); Hbr 12, 5-7. 11-13; J 14, 6; Łk 13, 22-30

Dzisiejsza Ewangelia rozpoczyna się od zdania, że "Jezus, nauczając, szedł przez miasta i wsie". W tym zdaniu odkrywamy Jezusa, któremu mocno zależy, by ze swoją nauką dotrzeć wszędzie. To wielkie staranie dotarcia ze Słowem Bożym musimy bardzo wziąć pod uwagę. On z tego starania, tak jak dawniej gdy żył, tak i dzisiaj nie rezygnuje, we współczesnym naszym świecie. Od razu rodzi się pytanie: czy ja spotykam się należycie i głęboko z tą nauką Jezusa w moim mieście czy wsi? Jakie jest moje słuchanie Słowa Bożego podczas niedzielnej Mszy Świętej? Czy oprócz posiadanego pięknego Pisma Świętego na półce, sięgam po nie i rozważam? Nie chodzi Jezusowi tylko w tym docieraniu o przestrzeń geograficzną. A co się dzieje z tym docieraniem w przestrzeń naszego "miasta i wsi", jakim jest moje serce?

XXI Niedziela Zwykła,Rok C

CZYTANIA: Iz 66,18-21; Ps 117,1-2; Hbr 12,5-7.11-13; J 14,6; Łk 13,22-30

Czy kiedykolwiek słuchając Bożego Słowa lub czytając Je miałeś dreszcze? Dostawałeś gęsiej skórki? Rozpłakałeś się?

Jeśli nie, to znaczy, że jeszcze nigdy Boże Słowo do ciebie nie dotarło, jeszcze nigdy Go nie usłyszałeś.

Choćby dzisiejsza Ewangelia: „Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: Panie, otwórz nam! lecz On wam odpowie: Nie wiem, skąd jesteście. Wtedy zaczniecie mówić: Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś. Lecz On rzecze: Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy opuszczający się niesprawiedliwości! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.” (Łk 13,25-28a)

Porusza cię to? Powinno, z dwóch przynajmniej powodów. Może to jest wprost o tobie? Może to akurat ty dopuszczasz się niesprawiedliwości, choć jesteś praktykującym katolikiem – jesz i pijesz z Jezusem. I dlatego „płacz i zgrzytanie zębów”, to twoja osobista perspektywa.

Być zdrowym, być szczęśliwym, być zamożnym, być znanym, być zbawionym – na czym mi najbardziej zależy?

Pytanie o zbawienie, które ktoś postawił Jezusowi w dzisiejszej Ewangelii jest pytaniem o wszystko. Bo można mieć w życiu wszystko, ale jak się straci zbawienie, to cóż pozostanie? – jedynie wieczny płacz i zgrzytanie zębów… Może na co dzień trudno nam myśleć o zbawieniu, o tym, co będzie z nami po śmierci. Tyle przecież na ziemi różnych trudnych spraw, tyle nierozwiązanych problemów, tyle troski o najbliższe dni, o to jak przeżyć, co zrobić, by nie brakło pieniędzy, by w pracy się utrzymać, by nic złego nam się nie przydarzyło, by w rodzinie znów wszystko dobrze się poukładało. Jak tu w tym wszystkim myśleć o zbawieniu?

„Bardziej niż pozytywnie” ocenia Światowe Dni Młodzieży w Krakowie ks. João Chagas odpowiedzialny za sekcję młodzieżową w Papieskiej Radzie ds. Laikatu, która była organizatorem tego wyjątkowego wydarzenia. Wskazuje zarazem na możliwości, jakie niesie wybór Panamy na gospodarza przyszłego spotkania młodych z Papieżem.