"W Prusach jest słynne miejsce, które wzięło nazwę od lipy, bo od dawna stała w tym miejscu rozłożysta lipa, a na niej - prawie z pierwszym posiewem chrześcijaństwa w Prusach-pojawiła się figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem, dzieło rąk Boskich"-tak napisał o świętolipskiej bazylice Michał Ciaritus, kronikarz z XVII wieku. Nie byłoby tego tonącego w zieleni sanktuarium, gdyby nie owa cudowna figura. Jak głosi legenda, wyrzeźbił ją w ciągu jednej nocy skazaniec czekający na wyrok śmierci w kętrzyńskim więzieniu..Tak żarliwie prosił  o wstawiennictwo Matkę Bożą, że nie tylko mu się ukazała, ale i wręczyła narzędzia, życząc sobie, aby odtworzył Jej postać. Skazaniec wypełnił polecenie, o świcie figura była gotowa, a oszołomieni jej pięknem sędziowie wypuścili więźnia na wolność. Ten w podzięce za pomoc powiesił niewielką rzeźbę na lipowym drzewie w drodze między Kętrzynem a Reszlem.

XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C

Ez 12, 1-12; Ps 78 (77), 56-57. 58-59. 61-62 (R.: por. 7b); Ps 119 (118), 135; Mt 18, 21 – 19, 1


Jezus naucza sposobu postępowania w sytuacji, kiedy brat zawini przeciw bratu: “Idź, zwróć mu uwagę sam na sam”. Idź i z miłością, bądź gotowy do przebaczenia bratu. Nauczyciele religijni dopuszczali możliwość uzyskania przebaczenia nie więcej niż trzy razy. Piotr zrozumiał wartość przebaczenia i podał wspaniałomyślnie propozycję przebaczania siedem razy. Jezus mówi jednak siedemdziesiąt razy po siedem, czyli 490, czyli NIGDY NIE CHOWAJ URAZY! Tak postępuje Jezus, tak mogą postępować Jego uczniowie.

XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C


Mdr 3, 1-9; Ps 112 (111), 1-2. 5-6. 7-8. 9 (R.: por. 9a); 2 Kor 9, 6-10; J 12, 26; J 12, 24-26



Pięknym jest to porównanie naszego życia, nas samych do ziarna pszenicy. Słowa Jezusa wyrażają wielką głębię, istotę życia duszy. Dusza żyć będzie prawdziwie tylko wtedy, gdy umrze dla samej siebie. Czym bowiem ma być życie duszy? Skoro została stworzona z wnętrza Bożego Serca, skoro jest wynikiem i konsekwencją nieskończonej miłości, skoro posiada w sobie pierwiastek Boski, a jej celem jest powrót do pierwotnego swego stanu życia w zjednoczeniu doskonałym ze Stwórcą, to życie jej ma być na wzór życia Bożego. To zaś życie wyraża się w miłości. Miłość natomiast jest ciągłym dawaniem siebie, ciągłym rodzeniem, ciągłą ofiarą i ciągłym tworzeniem. Ziarno pszenicy, by rodzić, musi obumrzeć w ziemi. By dać siebie, musi pozwolić, by je zmieliły żarna, starły, aby potem można było upiec chleb.

Hojność przynosi dobre owoce…

Lubimy otrzymać coś dobrego od drugiego człowieka. Lubimy, kiedy ktoś jest hojny względem nas. Otrzymanie prezentu, spadku lub jakichkolwiek innych dóbr sprawia nam radość. Nie zawsze jednak sami jesteśmy hojni względem drugich. Bardzo często kalkulujemy, pytamy, czy ktoś sobie zasłużył na naszą hojność...

Lubimy też hojność ze strony Boga. Otrzymywać Jego pomoc, niezliczone łaski, dary, charyzmaty – jest w naszym guście. A co z naszą hojnością względem Boga? Czy względem Boga również kalkuluję, obliczam, boję się oddać wszystko? Zapewne także względem Boga często jesteśmy skąpi, boimy się zaryzykować i oddać wszystko tzn. czas, zdolności, zdrowie, życie.

Papież modli się za ofiary wczorajszego ataku w Pakistanie. Zamachowiec samobójca wysadził się w powietrze w tłumie ludzi, którzy przyszli pod szpital w mieście Kwak, aby oddać cześć zamordowanemu prawnikowi. Zginęło ponad 70 osób a 120 odniosło obrażenia. Większość ofiar to dziennikarze i prawnicy. Do zamachu przyznało się Państwo Islamskie.

Tragiczne żniwo zbiera huragan tropikalny Earl, który w Meksyku zabił już co najmniej 45 osób. Prognozy meteorologiczne nie są jednak zadowalające, do tego rejonu zbliża się bowiem kolejny Huragan Javier. Swoim zasięgiem może objąć znaczą część Meksyku. W wielu miastach ogłoszono stan alarmowy.

Chrześcijanie nie potrafią dziś otwarcie dyskutować o przyczynach niedawnych zamachów w Europie – ostrzega kard. Dominik Duka. Zamiast prowadzić dialog, uczciwie poszukiwać prawdy, traktujemy swych adwersarzy jak szaleńców, stosujemy wobec nich społeczny ostracyzm oraz obrzucamy ich oszczerstwami – uważa przewodniczący Episkopatu Czech. W ten sposób odniósł się on nie wprost do medialnej kampanii, której celem stał się w ostatnich dniach jego sekretarz o. Milan Badal OP, po tym jak skomentował on w Czeskiej Telewizji zabójstwo francuskiego księdza w Rouen.

60 chińskich chrześcijan poprosiło o azyl polityczny w Czechach. Należą oni do dziesięciu różnych wyznań. Twierdzą, że w swej ojczyźnie są prześladowani za wiarę.

Władze w Pradze są zaskoczone tak wysoką liczbą chińskich uchodźców. Przybywali oni również w ubiegłych latach, ale było ich o wiele mniej. W ubiegłym roku zaledwie 4, a przed dwoma laty 15. Czeskie ministerstwo spraw wewnętrznych znalazło się w dość trudnej sytuacji. Przyznając status uchodźcy tak wielkiej liczbie Chińczyków, Czechy uznałyby tym samym oficjalnie, że Chiny naruszają prawa człowieka. Pekin jest na to bardzo wyczulony i reaguje zazwyczaj oficjalnym protestem. Czesi tymczasem liczą na chińskie inwestycje.

XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C


Oz 2, 16b. 17b. 21-22; Ps 45(44), 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a); Mt 25, 1-13 lub Mt 16, 24-27


Siedmiodniowe uroczystości ślubne rozpoczynały się wieczorem pierwszego dnia. Druhny pozostawiały pannę młodą i udawały się z pochodniami na spotkanie pana młodego. Następnie przyprowadzały go do oblubienicy i wszystkich razem odprowadzały do domu pana młodego.

XIX Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C


Ez 1, 2-5. 24-28c; Ps 148, 1-2. 11-13ab. 13c-14; 2 Tes 2, 14; Mt 17, 22-27

Jezus znając przyszłość, wiedząc, co wydarzy się za godzinę, dzień, czy miesiąc, wykorzystywał każdą chwilę, każde zdarzenie, czasami wręcz sam je prowokował, by posługując się konkretnymi sytuacjami nauczać i przybliżać serca ludzkie do Boga. Dzisiaj, zwraca naszą uwagę na świątynię. Gdy zapytał Piotra „Szymonie, jak ci się zdaje: Od kogo królowie ziemscy pobierają daniny lub podatki? Od synów swoich czy od obcych?” Piotr nieco zaskoczony takim pytaniem odparł: „Od obcych”. Jezus wtedy powiedział mu: „A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali im powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę! Weź pierwszą rybę, którą wyciągniesz, i otwórz jej pyszczek: znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie!”