Niedziela, 30 grudnia 2018 roku

Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok C

Chiara Corbella Petrilli (1984-2012) była piękną i niezwykłą kobietą, szczęśliwą żoną i matką trójki dzieci, z których dwoje zmarło po porodzie. Na ziemi przeżyła zaledwie 28 lat. Jednak ten czas wystarczył, aby mogła doświadczyć i ludzkich dramatów i szczęścia. We wrześniu tego roku rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny. Zaufała bezgranicznie Bogu, odkrywając, że miłość nadaje sens jej codzienności. Kiedy poczęła trzecie dziecko, badania rokowały spokojną i szczęśliwą ciążę. Dość szybko pojawiły się pierwsze objawy choroby nie dziecka, ale matki. Dziwna skaza na języku okazała się nie aftą, ale nowotworem. Zdecydowała, że leczenie może zaszkodzić dziecku, więc poczekała z tym do czasu, kiedy będzie już po porodzie. 30 maja 2011 roku urodził się szczęśliwie zdrowy Franciszek. Zaraz po tym Chiara przeszła trudny zabieg, po którym okazało się, że komórki nowotworowe zaatakowały różne narządy głowy i szyi, między innymi oko. Ludzie modlili się o jej uzdrowienie... Cud nie nadszedł. 13 czerwca 2012 roku przyszła śmierć. Chiara do końca trwała w bliskości Jezusa, przekonując się, że jej logika ludzka nie podąża za tą Bożą. Zanim Boży plan ostatecznie się zrealizował, Chiara zdążyła zostawić małemu synkowi list, w którym zawarła swoją życiową mądrość opartą na przekonaniu, że życie nie kończy się tutaj i że warto żyć dla miłości. Takiej, jakiej może nauczyć jedynie Bóg:

Piątek, 28 grudnia 2018 roku

Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok C

Od połowy VI wieku w okresie Bożego Narodzenia Kościół rozpamiętuje śmierć betlejemskich dzieci zamordowanych z rozkazu Heroda. Jeden z teologów tak komentuje dzisiejsze święto małych męczenników: „Dzisiaj po ponad dwudziestu wiekach, ze wzruszeniem myślimy o dzieciach, które zostały ścięte, i o ich rodzicach. Dla dzieci przejście dokonało się bardzo szybko. Na drugim świecie poznały Tego, dla którego umarły, jak Go uratowały, i chwałę, która na nich czekała. W przypadku rodziców boleść była dłuższa, ale gdy umarli, również dowiedzieli się, jak Bóg, który był im dłużny, odpłaca z nadmiarem. Jedni i drudzy cierpieli, by ocalić Boga przed śmiercią”.

Czwartek, 27 grudnia 2018 roku

Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok C


Trzeciego dnia w oktawie Bożego Narodzenia obchodzimy święto św. Jana Apostoła i Ewangelisty. Był on jedynym z apostołów, który pozostał wierny w czasie męki i śmierci Jezusa. Do końca wraz z Maryją wytrwał pod krzyżem. Był też jednym z najbliższych Jezusowi uczniów. W swojej Ewangelii określał siebie jako ucznia, którego Jezus miłował. Czy to miałoby oznaczać, że Jezus go kochał, a innych apostołów nie? Na pewno nie! Albo że kochał go bardziej niż innych apostołów? Też na pewno nie! Co więc oznacza to stwierdzenie? Oznacza, że Jan był bardzo świadom miłości Jezusa do niego.

Środa, 26 grudnia 2018 roku


Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok C


Sprawa Asi Bibi jest przykładem prześladowania Kościoła, którego my, mieszkańcy sytej i relatywnie bezpiecznej Europy, zdajemy się nie dostrzegać. Od dawna już w pierwszy dzień świąt po Bożym Narodzeniu staje przed wierzącymi w Chrystusa św. Szczepan, pierwszy męczennik, aby powiedzieć nam, że dary przyniesione przez Mesjasza są naprawdę cenne, mają najwyższą wartość, której trzeba podporządkować nawet tak wielkie dobro, jakim jest życie ludzkie.

Poniedziałek, 24 grudnia 2018 roku

IV tydzień Adwentu, Rok C


Zaledwie kilka godzin dzieli nas od tego wyczekiwanego tak bardzo momentu, kiedy całą rodziną zasiądziemy do wigilijnego stołu, połamawszy się uprzednio opłatkiem. Znów wypowiemy słowa świątecznych życzeń, uściśniemy sobie dłonie i ucałujemy się na znak pokoju, który w nasze życie wnosi Nowonarodzony. Potem spoglądać będziemy pod choinkę z nadzieją, że znajdziemy tam choćby drobny upominek, będący wyrazem tego, że ktoś tutaj na ziemi nas kocha i o nas pamięta. O północy być może wybierzemy się na tradycyjną pasterkę, a jutro kontynuować będziemy świętowanie w węższym lub szerszym gronie bliskich czy znajomych.

Boże Narodzenie jest nie tylko czasem kolęd, śniegu, wolnego czasu i prezentów. To przede wszystkim czasem radości, ale nie takiej zwyczajnej, lecz Wielkiej Radości.

W noc Bożego Narodzenia aniołowie kierują do nas słowa: „ Nie bójcie się”. Dlaczego w tak ważną i piękną noc mówią oni o lęku? Nie chodzi tu o lęk dotyczący spraw ziemskich, lecz dotyczący sfery duchowej. Czytając fragment Ewangelii wg. św. Łukasza poświęcony Bożemu Narodzeniu znajdziemy takie słowa: „Oto zwiastuję wam radość wielką ”(Łk 2, 10) Wielki, wszechmocny, a zarazem nieogarniony Bóg staje się człowiekiem. Przychodzi do ludzi w ubogiej stajni, wśród niewygód i zimna.