Chrześcijanin jest człowiekiem radości i wielkich pragnień – mówił Papież na porannej Eucharystii. Podjął ten temat, nawiązując do czytań mszalnych, które opisują radość uczniów Chrystusa po wniebowstąpieniu. Papież jednak zastrzegł, że chrześcijańska radość to nie to samo co powierzchowna wesołkowatość.

„Dobrze jest być wesołym, nieprawdaż. Trochę się rozweselić – mówił Franciszek. – Jednak radość to coś więcej, to co innego. Nie wynika ona z sytuacji, z danej chwili, ale jest czymś głębszym. Jest darem. Wesołość natomiast, jeśli chcemy być zawsze weseli, staje się czymś błahym, powierzchownym i odbiera nam chrześcijańską mądrość. Stajemy się wówczas trochę szaleni, nieautentyczni, skoro wszystko nas cieszy, nieprawdaż? Ale radość to co innego. To dar Pana. Ona wypełnia nas od wewnątrz. Jest niczym namaszczenie Ducha. Ta radość pochodzi z pewności, że Jezus jest z nami i z Ojcem” – powiedział Papież.

Spotkanie Pawła VI z niedawno zmarłym patriarchą koptyjskim Szenudą III, które miało miejsce w Rzymie dokładnie 40 lat temu, 10 maja 1973 r., upamiętnili razem Ojciec Święty i obecny zwierzchnik prawosławnych Koptów. Teodor II gości w Watykanie już od wczoraj i Franciszek powitał go od razu pierwszego dnia w Domu św. Marty. Dziś spotkali się w watykańskim Pałacu Apostolskim.

Franciszek przypomniał, że przed 40 laty utworzono wspólną komisję dialogu między obu Kościołami. Zaznaczył, że droga przed nami jest może jeszcze długa, ale już wiele na niej osiągnięto. Jako znamienny przykład przytoczył spotkanie bł. Jana Pawła II z Szenudą III w 2000 r. w Egipcie. Wyraził nadzieję na dalsze kroki ku pełnej jedności. Z uznaniem mówił o braterskim podejściu nowego prawosławnego patriarchy do Koptów katolików. Ustanowienie w Egipcie dzięki jego poparciu Krajowej Rady Kościołów Chrześcijańskich Ojciec Święty określił jako „ważny znak woli wszystkich wierzących w Chrystusa”. Podkreślił, że chcą oni „rozwijać w codziennym życiu relacje coraz bardziej braterskie i służyć całemu egipskiemu społeczeństwu, którego integralną część stanowią”.

Ewangelizacja to nie prozelityzm, ale miejsce spotkania z prawdą w Jezusie Chrystusie. Zwrócił na to uwagę Papież Franciszek podczas porannej Mszy w kaplicy w Domu św. Marty. Uczestnikami liturgii byli m.in. pracownicy kancelarii Trybunału Państwa Watykańskiego oraz tzw. Florerii, zajmującej się ruchomym wyposażeniem Pałacu Apostolskiego i innych budynków w Watykanie.

W homilii Papież nawiązał do wystąpienia na ateńskim Areopagu św. Pawła, którego nazwał „prawdziwym pontifexem, budowniczym mostów, a nie murów”. Wskazał, że Apostoł Narodów działał zgodnie z zasadą konieczności głoszenia Jezusa Chrystusa, pozostawiając jednak miejsce na działanie Ducha Świętego:

Rozpoczęty przed kilku tygodniami, 13 marca 2013 r. pontyfikat chyba nie przypadkiem wpisał się w Rok Wiary, ogłoszony w 50-lecie otwarcia Soboru Watykańskiego II. Franciszek jest pierwszym od pół wieku Papieżem, który nie brał udziału w obradach soborowych. Gdy odbywały się one w Watykanie w latach 1962-1965, nie był jeszcze biskupem, jak Giovanni Battista Montini, Albino Luciani czy Karol Wojtyła, ani nawet prezbiterem, jak ekspert soborowy Joseph Ratzinger. Wówczas Jorge Bergoglio dopiero przygotowywał się do kapłaństwa w jezuickim seminarium w Argentynie. Święcenia otrzymał w 1969 r. Odtąd jako kapłan, przełożony zakonny, biskup, kardynał, przewodniczący argentyńskiego episkopatu czynnie uczestniczył w soborowej odnowie Kościoła, również gdy chodzi o relacje chrześcijańsko-żydowskie.

Osoba konsekrowana powinna być matką, a nie starą panną. Ubóstwo zakonne nie może być tylko teoretyczne, ale trzeba się go uczyć w kontakcie z ubogimi, chorymi, z dziećmi. Posłuszeństwo trzeba postrzegać w szerszym kontekście Kościoła – mówił Franciszek do Unii Żeńskich Przełożonych Generalnych. Do wczoraj obradowały one w Rzymie na swej sesji planarnej.

Papież przekazał im trzy wskazówki dotyczące odnowy życia konsekrowanego. Po pierwsze podkreślił potrzebę skoncentrowania się na Chrystusie poprzez adorację i służbę. Przypomniał, że życie konsekrowane zawsze jest pewnym exodusem, wyjściem z siebie, rezygnacją z własnych planów. Przejawia się to przede wszystkim w wierności ślubom posłuszeństwa, ubóstwa i czystości.

Pobożność ludowa, której różnorodne bractwa są ważnym przejawem, jest skarbem, jaki posiada Kościół. Mówił o tym Papież Franciszek w czasie Mszy dla przedstawicieli tej katolickiej rzeczywistości. Na Plac św. Piotra, mimo deszczowej pogody, przybyło ok. 70 tys. osób z różnych krajów świata, które do Rzymu przyjechały ze specjalną pielgrzymką. W homilii Ojciec Święty, opierając się na dokumencie latynoamerykańskich biskupów wypracowanym w Aparecidzie, wskazał na trzy ważne elementy pobożności ludowej: ewangeliczność, kościelność i misyjność.

Maryja pomaga nam wzrastać, zmierzyć się z życiem, być wolnymi – mówił Franciszek na zakończenie wieczornej modlitwy różańcowej. W pierwszą sobotę miesiąca maryjnego Papież odmówił ją z wiernymi w bazylice Matki Bożej Większej. Była to druga wizyta Franciszka w tym miejscu. Przed ikoną patronki Rzymu Salus Populi Romani modlił się nazajutrz po swoim wyborze. Papież wskazał, że Maryja jak matka opiekuje się swymi dziećmi.

„Mama pomaga dzieciom dorastać i pragnie, by wspaniale rosły. Dlatego uczy je, by nie ulegały lenistwu, które wypływa także z pewnego dobrobytu; by nie przyzwyczajały się do wygodnego życia, zadowalając się tylko posiadaniem rzeczy – mówił Franciszek. – Mama troszczy się o dzieci, by rosły silne, zdolne do wzięcia na siebie odpowiedzialności, angażowania się w życie, realizacji wielkich ideałów. Maryja właśnie to robi z nami. Pomaga nam wzrastać w naszym człowieczeństwie i w wierze, być silnymi i nie ulegać pokusie bycia ludźmi i chrześcijanami tylko powierzchownie. Uczy nas życia odpowiedzialnego i dążenia cały czas ku temu, co wysokie”.

Chrześcijańska cichość i pokora wygrywają z pochlebstwem i nienawiścią tego świata. Nie należy zatem obawiać się prześladowań. Taką zachętę przekazał Papież Franciszek podczas porannej Mszy w kaplicy Domu św. Marty. W liturgii wzięła udział druga grupa gwardzistów szwajcarskich, których Ojciec Święty zapewnił o swej życzliwości.

Natomiast w homilii nawiązał do duchowej walki opisanej w dzisiejszej Ewangelii, gdzie Jezus zapowiada swoim uczniom: „Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować”. Papież wskazał, że przyczyną owych prześladowań jest fakt, iż zostaliśmy odkupieni przez Chrystusa i tak naprawdę nienawiść do chrześcijaństwa, dająca się odczuć również dzisiaj, pochodzi od diabła.

O godności ludzkiej pracy Papież Franciszek mówił również podczas porannej Mszy. W liturgii w kaplicy Domu św. Marty uczestniczyli pensjonariusze domu samotnej matki z Civitavecchia. Ojciec Święty wskazał, że ową godność naruszają liczne systemy społeczne, polityczne i gospodarcze, które postawiły na wyzysk człowieka.

„Niesprawiedliwa zapłata, odmowa zatrudnienia tylko dlatego, że patrzy się wyłącznie na bilans przedsiębiorstwa, patrzy się tylko, ile można zarobić – mówił Papież. – To jest przeciwko Bogu! Ile razy czytamy o tym w L’Osservatore Romano... Utkwił mi w pamięci taki tytuł po tragedii w Bangladeszu: «Żyć za 38 euro miesięcznie». Taki był zarobek ludzi, którzy tam zginęli... Coś takiego nazywa się pracą niewolniczą! I dzisiaj na świecie istnieje takie niewolnictwo, w które zamienia się to, co najpiękniejszego dał Bóg człowiekowi: zdolność tworzenia, pracowania, nabywania własnej godności. Ileż braci i sióstr na świecie znajduje się w takiej sytuacji z winy rozwiązań gospodarczych, społecznych, politycznych i innych...”

„Drodzy młodzi, uczcie się od świętego Józefa, który przeżywał trudne chwile, ale nigdy nie stracił ufności i potrafił je przezwyciężyć”. Tą zachętą Papież Franciszek podzielił się nie tylko z obecnymi na Placu św. Piotra pielgrzymami, ale także z sześcioma milionami śledzących jego wpisy na Twitterze. Na pierwszomajową audiencję ogólną przybyło dziś ponad 100 tys. wiernych. W swojej katechezie Ojciec Święty nawiązał do dwóch ważnych dla Kościoła postaci, związanych z początkiem obecnego miesiąca: Józefa i Maryi. To od nich uczył się Jezus życiowych postaw.

Wstyd za własne grzechy to cnota, która przygotowuje pokornego do przyjęcia Bożego przebaczenia. Zwrócił na to uwagę Papież podczas porannej Mszy w kaplicy Domu św. Marty. W dzisiejszej liturgii wzięła udział grupa pracowników Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej.

W homilii Franciszek nawiązał do słów z Pierwszego Listu św. Jana Apostoła: „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg będąc wiernym i sprawiedliwym odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości”. Jak stwierdził kaznodzieja, w tych słowach zawiera się istota misji Jezusa. To właśnie dzieje się w Sakramencie Pojednania, nawet jeśli spowiedź często wydaje się nam rodzajem „pralni”.