O modlitwie chrześcijanina…

Czasem można odnieść wrażenie, że modlitwa jest jak zsypywanie ziemniaków do piwnicy albo ładowanie węgla na wagony. Można widzieć efekty i mieć satysfakcję z dobrzej wykonanej roboty! Wyznawca Chrystusa wykonuje bowiem swój chrześcijański obowiązek, recytując odpowiednią liczbę takich, a nie innych modlitw, czy też wypełnia nimi określony czas. Cały jest skupiony na swoich modlitwach. Liczy je albo mierzy ich długość z zegarkiem w ręku. Z ilości wyrecytowanych tekstów czy czasu poświęconego na wypowiadanie słów czerpie zadowolenie. Tyle przecież udało mu się odmówić! Cieszy go to, co Panu Bogu mógł dać. Albo przynajmniej odczuwa spokój z dobrze wypełnionego obowiązku. Pan Bóg jest przecież „zaspokojony”! I nie może mieć do niego żadnych pretensji! Przecież jest taki pobożny i skrupulatny! Teraz też może liczyć na wzajemność z strony Pana Boga w myśl zasady: Dałem, więc i Ty daj!

Czytając niejako od końca ewangeliczną perykopę O winnym krzewie, uświadamiamy sobie, że w tej alegorii najważniejsza jest chwała, jaką ma odebrać Ojciec niebieski. Tą chwałą jest nasze życie, życie winnej latorośli zakorzenione w Jezusie, winnym krzewie. Życie pełne dorodnych, obfitych, domyślamy się, że także smacznych, pożywnych owoców. Poza winnym krzewem winna latorośl nie ma szans – jest bez życia – tak jak bez życia Bożego jest chrześcijanin poza Jezusem.

Czytając zaś perykopę O winnym krzewie od początku, dowiadujemy się, że Jezus jest prawdziwym krzewem winnym. Z tego też możemy wyciągnąć wniosek, że są fałszywe krzewy. One chętnie przyjmą nas niejako pod swoje skrzydła, chętnie pozwolą byśmy czerpali ich soki, które nie gwarantują ani życia, ani owoców. A nawet gdyby dawały owoce to są one cierpkie, niesmaczne, niezdrowe.

Nie traćcie nadziei i nie pozwólcie się okraść z przyszłości, która jest w waszych rękach. Z takim apelem do młodych zwrócił się Papież Franciszek. Znalazł się on we wstępie, jaki napisał do książki zawierającej niepublikowane dotąd teksty bł. Matki Teresy z Kalkuty. Książka nosi tytuł: „Kochajmy niekochanych”.

Przebywający w Polsce uczestnicy Światowych Dni Młodzieży podejmowali dziś dzieła miłosierdzia, zgodnie z hasłem tegorocznego spotkania „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”. W Gnieźnie pielgrzymi pomagali przy remoncie przedszkola prowadzonego przez siostry służebniczki.

Rozpoczynająca się wkrótce podróż Franciszka do Polski będzie miała wiele różnych wymiarów. Postulator kanonizacji Jana Pawła II ks. Sławomir Oder w rozmowie z Radiem Watykańskim zwraca uwagę, że ta pielgrzymka nabiera szczególnego znaczenia w perspektywie pontyfikatu polskiego Papieża. Wybór Krakowa jako miasta Światowych Dni Młodzieży czy kontekst Roku Jubileuszowego wpisanego w tak bliskie Janowi Pawłowi Boże Miłosierdzie są tego najlepszym dowodem.

W Warszawie zakończył się I Kongres Młodzieży Polonijnej. Teraz młodzi Polacy wezmą udział w stołecznych obchodach „Dni w Diecezji”, a za kilka dni udadzą się na Światowe Dni Młodzieży do Krakowa.

Wśród uczestników Kongresu były Sara Rozmus z Nowej Zelandii, która powiedziała: „Było naprawdę bardzo fajnie, bo można było się dowiedzieć, jak w innych krajach funkcjonuje duszpasterstwo, podzielić się pomysłami, bo w Nowej Zelandii jest mało Polonii i mało katolików”.

Na tegoroczne Światowe Dni Młodzieży, poza dużymi grupami z krajów, gdzie katolicy stanowią ważną część społeczeństwa, przybędą także delegacje z takich miejsc na mapie świata, gdzie wyznawcy Chrystusa stanowią absolutną mniejszość. Tak jest w przypadku Birmy. Chrześcijanie to tam zaledwie 8 proc. społeczeństwa, podczas gdy katolicy stanowią jedynie nieco ponad 1 proc.

XVI Niedziela Zwykła, rok C

Jr 2, 1-3. 7-8. 12-13; Ps 36(35), 6-7ab. 8-9. 10-11 (R.: por. 10a); J 15, 15b; Mt 13, 10-17


Po pierwszej przypowieści o siewcy uczniowie zauważyli zmianę w nauczaniu Jezusa. Wśród słuchaczy są tacy, którzy uwierzyli w Niego i tacy, którzy pod wpływem przeciwników Jezusa mają coraz więcej wątpliwości. Przypowieści mogą być zrozumiane przez tych, którzy będą chcieli stać się pełnymi uczniami Jezusa. Najbliżsi uczniowie mają wiarę, która czyni ich zainteresowanymi poznaniem Boga. Dlatego otrzymują więcej, bo są bardziej otwarci. Jezus może z nimi rozmawiać o tajemnicy królestwa, czyli ukrytych dawniej planach Boga, które oni jako pierwsi mogą poznać. W centrum tego planu jest uzdrowienie, czyli zbawienie ludzi. W tym celu uczniowie zostali rozesłani do miejscowości Galilei, aby odsłonić przed ludźmi tajemnice królestwa Bożego ukazane przez Jezusa. Dlatego, że poszli za Nim, Bóg im doda to czego nie może dać tym, którzy nie mają ich wiary.

Papież Franciszek zadzwonił do burmistrza Nicei Christiana Estrosiego. Wyraził ból z powodu zamachu terrorystycznego, który zranił to miasto, i spytał, czy w jakiś konkretny sposób może pomóc jego mieszkańcom. Powiedział zarazem, że w każdej chwili gotowy jest spotkać się w Watykanie z rodzinami ofiar. Po rozmowie burmistrz napisał na Twitterze: „Jestem poruszony telefonem od Papieża, który zadzwonił, by zapewnić o swej modlitwie za mieszkańców Nicei i za rodziny ofiar”.

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski zakończył wizytę na Ukrainie. Abp Stanisław Gądecki był gościem ogólnokrajowej pielgrzymki grekokatolików do sanktuarium maryjnego w Zarwanicy na Podolu, zwanego „ukraińską Częstochową”.