XI Niedziela zwykła

Jeden z faryzeuszów zaprosił Go do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku, i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego nogi i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.

Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą».

Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś powiedzieć».

On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu».

W trwające w Rzymie obchody Jubileuszu Chorych w ramach Roku Miłosierdzia wpisała się papieska audiencja dla uczestników seminarium o osobach niepełnosprawnych, zorganizowanego przez włoski episkopat. Franciszek spotkał się  z nimi w auli Pawła VI również z okazji 25-lecia powołania przy włoskim Krajowym Biurze Katechetycznym specjalnego departamentu zajmującego się katechizacją niepełnosprawnych. Przypomnienie tej rocznicy ma być zachętą do jeszcze większego zaangażowania, aby osoby te w pełni uczestniczyły w życiu parafii, stowarzyszeń i ruchów kościelnych.

Kolejny gorliwy duszpasterz włoski został wyniesiony do chwały ołtarzy. Jest to ks. Giacomo Abbondo, który zmarł w 1788 r., mając 67 lat. Jego beatyfikacji w Vercelli na północy Włoch przewodniczył 11 czerwca w imieniu Papieża prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

Przyszły błogosławiony żył w niełatwych czasach oświecenia. Wobec ówczesnych błędów bronił zgodności wiary z rozumem i wierności nauczaniu papieża. Zachęcał do przystępowania do sakramentów i szerzył pobożność ludową. Przez ponad 30 lat, aż do śmierci, był proboszczem w Tronzano w diecezji Vercelli. Formacja religijna, życie sakramentalne i przywiązanie do papieża to trzy znamiona bł. Giacomo Abbondo, które stale zachowują aktualność. Jak wyglądała jego praca duszpasterska, mówi kard. Angelo Amato.

Konkretnym gestem miłosierdzia w czasie Ramadanu, czyli muzułmańskiego miesiąca postu, są posiłki przygotowywane dla ubogich wyznawców tej religii przez chrześcijan. Jest to znak tym bardziej wymowny, że ma to miejsce w Syrii, a dokładnie w oblężonym od miesięcy Aleppo, gdzie pożywienie stanowi produkt deficytowy. Punkt dystrybucji żywności znajduje się przy syryjskoprawosławnej katedrze św. Efrema. Co ciekawe, nie są to wyłącznie półprodukty, ale i gotowe potrawy, które zgodnie z przepisami swej religii muzułmanie mogą zjeść w Ramadanie dopiero po zapadnięciu zmroku. Chrześcijanie podkreślają, że w ten prosty sposób chcą okazać wyznawcom islamu solidarność i bliskość. Podkreślają przy tym, że poprzez takie właśnie zwyczajne gesty można zacząć odbudowywać w Syrii pokojowe współistnienie wyznawców różnych religii, które znamionowało ten kraj przed wybuchem wojny.

Jezus chodzi na wesela i przyjęcia, mówi o nich w przypowieściach. Jego zaś uczty, te z przypowieści czy z rzeczywistości, nie są spokojne. Zawsze bywają zakłócone jakimś zdarzeniem – czy to niedostatek wina, człowiek bez szaty godowej, czy inne...

Dzisiejszy ewangeliczny opis pobytu Jezusa na uczcie zakłóca publiczna grzesznica, a dokładniej kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne (por. Łk 7, 37).

...był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary (Dz 11, 24).

Tak ewangelista Łukasz napisał o patronie dnia dzisiejszego – pochodzącym z Cypru lewicie imieniem Józef, którego uczniowie Jezusa nazywali Barnabą, czyli „synem pocieszenia”.

...był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary...

(Dz 11, 24)

Życie chrześcijańskie można opisać trzema postawami: „na stojąco”, czyli oczekując na przyjęcie Boga, „w wyciszeniu”, czyli tak, by usłyszeć Jego głos, oraz „wychodząc”, aby głosić Go innym. To główne przesłanie piątkowej homilii Franciszka na Mszy w kaplicy Domu św. Marty. Papież zwrócił uwagę również na sytuację grzesznika, który zdecydował się rozpocząć na nowo życie z Bogiem. Zawsze może w takiej sytuacji pojawić się u niego obawa, a nawet rodzaj depresji, że nie uda mu się tego zrobić, zwłaszcza gdy w życiu pojawią się trudności.

Liturgiczne wspomnienie św. Marii Magdaleny będzie miało odtąd rangę święta. O decyzji Papieża, by podnieść rangę tego dotychczasowego wspomnienia obowiązkowego, powiadomiła specjalnym dekretem Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Maria z Magdali, której jako pierwszej objawił się Chrystus Zmartwychwstały i która tę dobrą nowinę zaniosła apostołom, będzie odtąd czczona w liturgii tak samo, jak apostołowie, a więc świętem. Franciszek, jak czytamy w dekrecie, chciał w ten sposób podkreślić tak aktualną dziś w Kościele godność kobiety i znaczenie ewangelizacji, dając wiernym za przykład Marię Magdalenę. Przypomniano, że św. Grzegorz Wielki nazwał ją „świadkiem Bożego miłosierdzia”, a św. Tomasz z Akwinu „apostołką apostołów”.

W Rzymie rozpoczął się Jubileusz Chorych i Niepełnosprawnych. Uczestniczy w nim 20 tys. osób. Jednak w niedzielę na porannej Mszy z Papieżem, będącej kulminacyjnym wydarzeniem tego etapu Roku Świętego, pielgrzymów będzie dużo więcej. Już teraz rozdano 50 tys. wejściówek.

Dziś chorzy i niepełnosprawni przechodzą przez Drzwi Święte w czterech bazylikach papieskich. Przygotowano też dla nich katechezy. Jedną z nich głosi o. Cyril Axelrod, redemptorysta i konwertyta z judaizmu. W dzieciństwie stracił słuch, a potem już jako kapłan również oślepł. Z tego względu za swą życiową misję obrał apostolat wśród głuchoniemych i niewidomych. Dziś rano w Chiesa Nuova, jednym z rzymskich kościołów jubileuszowych, głosił katechezę w trzech językach migowych. Stał się też poniekąd symbolem aktywnego udziału samych chorych i niepełnosprawnych w ich Jubileuszu.

Caritas w Polsce inauguruje tegoroczną akcję wakacyjnego wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Dzięki inicjatywie kilkadziesiąt tysięcy dzieci z ubogich polskich rodzin będzie mogło w tym roku skorzystać z letniego wypoczynku. Dzieci to grupa społeczna najbardziej zagrożona i dotknięta ubóstwem, a letni wyjazd jest kosztownym wydatkiem.