VIII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C


1 P 1, 10-16; Ps 98 (97), 1. 2-3ab. 3c-4 (R.: por. 2); por. Mt 11, 25; Mk 10, 28-31


Człowiek, który cenił zbawienie ziemskie, czyli bezpieczeństwo materialne odszedł zasmucony, że do kolekcji posiadanych dóbr nie może łatwo dodać zbawienia wiecznego. Uczniowie już rozumieją, że wejście do królestwa Bożego to zbawienie wieczne. Pytają: "Więc kto może być zbawiony?".


Nawet wyrzeczenie się bogactwa nie zapewnia zbawienia. Ludzi zbawia tylko Bóg, który zna to, co jest w ich sercu, zna motywacje ich czynów i podstawę zaufania Jemu, wie kogo i co miłują. Teraz Piotr dodaje jeszcze jedno zagadnienie z poziomu myślenia ludzkiego a nie Bożego, pyta o korzyści jakie otrzymają uczniowie za ich decyzję wytrwania w służbie do końca życia.

Jeśli ktoś mówi o sobie, że jest chrześcijaninem, a nie ma w nim radości, to coś w nim jest nie tak. Nie można być chrześcijaninem i nie mieć radości – mówił Papież na porannej Eucharystii w swej watykańskiej rezydencji. Podkreślił, że również pośród życiowych doświadczeń i cierpienia chrześcijanin potrafi zawierzyć się Bogu i żyć w nadziei. Nigdy nie zostaniemy bowiem pozbawieni radości z tego, co Bóg w nas dokonał, odradzając nas w Chrystusie i dając nam nadzieję.

Papież przypomniał, że pierwsi chrześcijanie przedstawiali tę nadzieję w postaci kotwicy. Jesteśmy zakotwiczeni w niebie, chwyćmy się liny i idźmy w tym kierunku – mówił Ojciec Święty.

Ten szczyt ma być punktem zwrotnym w życiu milionów ludzi, którzy potrzebują ochrony, opieki i pomocy, a także pragną godnej przyszłości. Tak pisze Papież Franciszek w specjalnym przesłaniu na  trwający w Stambule I Światowy Szczyt Humanitarny. Jego uczestnikom rzuca też odważne wyzwanie: „Usłyszmy krzyk cierpiących, pozwólmy, by dali nam lekcję człowieczeństwa, zmieńmy styl naszego życia, polityki, decyzji gospodarczych i postaw kulturowej wyższości”.

VIII Tydzień Okresu Zwykłego, Rok C



1 P 1, 3-9; Ps 111, 1-2.5-6.9 i 10c; 2 Kor 8,9; Mk 10, 17-27


Mieszkańcy Judei i Jerozolimy słyszeli wcześniej o Jezusie jako nauczycielu z Galilei. Docierały do nich wiadomości o czynach i nauczaniu Jezusa. Autorytet nauczycieli religijnych, szczególnie faryzeuszy był zagrożony. Wobec zgromadzonych ludzi grupa faryzeuszy oczekiwała, że Jezus opowie się przeciw prawu do rozwodu, a to zostanie odebrane jako sprzeczne z ich nauczaniem.

Tajemnica Trójcy Przenajświętszej objawia nam również prawdę o nas samych i stanowi zachętę, byśmy pośród codziennego życia byli zaczynem jedności, pocieszenia i miłosierdzia – mówił Franciszek w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański. Wyjaśniając znaczenie dzisiejszego święta Trójcy Przenajświętszej, Franciszek odniósł się do mowy pożegnalnej Jezusa. Ukazuje On w niej, na czym polegają wzajemne relacje Ojca, Syna i Ducha. Świadomy, że zadanie powierzone Mu przez Ojca bliskie już jest wypełnienia, Jezus zapewnia też swych uczniów, że ich nie opuści, Jego misję będzie kontynuował Duch Święty, kierując Kościołem – mówił Papież.

„Jezus objawił, na czym polega ta misja. Przede wszystkim, Duch prowadzi nas do zrozumienia wielu rzeczy, których sam Jezus jeszcze nie wypowiedział (por. J 16,12). Nie chodzi o nowe lub szczególne doktryny, ale o pełne zrozumienie tego wszystkiego, co Syn usłyszał od Ojca i co pozwolił poznać swoim uczniom (por. w. 15). Duch prowadzi nas do nowych sytuacji życiowych ze spojrzeniem zwróconym na Jezusa, a jednocześnie otwartym na wydarzenia i na przyszłość. Pomaga On nam podążać przez dzieje, będąc silnie zakorzenionymi w Ewangelii, a także z dynamiczną wiernością wobec naszych tradycji i zwyczajów” – powiedział Ojciec Święty.

Po odmówieniu modlitwy maryjnej Franciszek pozdrowił zgromadzonych na Placu św. Piotra wiernych, w tym uczniów szkoły sióstr salezjanek w Krakowie, prawosławnych z Albanii, a także chińską wspólnotę katolicką w Rzymie. Przy tej okazji przypomniał o dorocznym dniu modlitw za Kościół w Chinach.

Dzisiaj w sposób szczególny próbujemy na nowo odkryć i zrozumieć prawdę o Trójcy Świętej. Tylko, jak z ludzkiego punktu widzenia pojąć to, że trzy osoby stanowią jedno i zawsze działają dla dobra człowieka. W naszym myśleniu, wyobrażeniu sobie Trójcy Świętej przeszkadzają niewątpliwie nasze zmysły. Jeśli mówi się o trzech osobach, oczy wyobraźni natychmiast „zobaczą” trzy postaci, a umysł każe myśleć o trzech odrębnych osobach. Tymczasem nasza wiara sprawia, że potrafimy w jednym Bogu dostrzec trzy Osoby. Pierwszą z nich jest Bóg Ojciec. Nazywając Boga „Ojcem”, nasza wiara wskazuje przede wszystkim na dwa aspekty: że Bóg jest pierwszym początkiem i końcem wszystkiego. Pamiętajmy, że jest nieskończoną dobrocią i miłością, a Jego troska obejmuje wszystkie Jego dzieci.

Nieskończony i wszechmocny Bóg jest zarazem bliski i żywy. Objawia się człowiekowi nieustannie, przenika całe nasze życie, stara się wciąż dzielić z nami swoją mocą, świętością, swoją Boskością. Właśnie tajemnicą jest to, dlaczego Bóg tak nas kocha oraz tyle czyni byśmy Go, chociaż trochę poznali i przyjęli. Pragnie jak Dobry Pasterz, a przede wszystkim Ojciec zbawić nas, przygarnąć, obdarować wiecznością. Poznajemy Go na wszystkich naszych drogach, nie zawsze przecież drogach prostych i prawych. To też jest tajemnicą.

Trójca Święta jest Miłością.

Ojciec jest tym, który miłuje; Syn jest tym, który jest miłowany, a Duch Święty jest miłością.

Życie chrześcijanina jest nierozłącznie powiązane z Trzema Osobami Boskimi.

W imię i w dialogu z Nimi kształtowane jest całe nasze życie wiary – od kołyski aż po grób.

Przeżywamy dzisiaj uroczystość Najświętszej Trójcy. Dziś nie wspominamy jakiegoś wydarzenia z historii zbawienia, jak to ma miejsce w inne wielkie uroczystości roku liturgicznego. Czcimy dzisiaj tajemnicę, największą tajemnicę chrześcijaństwa, dającą początek całej historii zbawienia, odróżniającą naszą religię od wszystkich innych. Dzięki Objawieniu Jezusa wiemy, że jeśli Bóg istnieje, to musi istnieć właśnie w ten sposób – tzn. Jeden i Jedyny.

Chrystus wychodzi ponad ludzki sposób widzenia, sprowadzający plan Boży do kazuistyki, do „równania matematycznego” – wskazał Papież na Mszy w kaplicy Domu św. Marty. Przypomniał, że na Jezusa zastawiano wiele „pułapek”. O jednej z nich opowiada dzisiejsza Ewangelia. Faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, zapytali, czy wolno mężowi oddalić żonę.

Franciszek modli za pasażerów egipskiego samolotu, który rozbił się wczoraj podczas lotu z Paryża do Kairu. Czytamy o tym w telegramie kondolencyjnym, jaki w imieniu Papieża wysłał do prezydenta Egiptu watykański sekretarz stanu. Kard. Pietro Parolin zapewnia też o modlitwie Papieża za rodziny ofiar i ekipy ratunkowe.