VII Tydzień Okresu Zwykłego


Jk 5, 9-12; Ps 103, 1-2.3-4.8-9.11-12; Por. J 17, 17ba; Mk 10, 1-12

Jezus opuścił już Galileę i udał się wraz z uczniami do Judei.
Po drodze unikał ludzi, bo był zajęty szkoleniem uczniów. Ludzie jednak poszukiwali Jezusa, więc zaczął ich nauczać. Faryzeusze zadają Jezusowi podchwytliwe pytanie na tema rozwodu. Przedmiotem sporu jest stawiane prze faryzeuszy pytanie o okoliczności dające prawo do rozwodu oraz stanowisko Jezusa, że rozwód jest niedopuszczalny.
W Ewangelii Marka chodzi o sprawę bardziej podstawową: czy rozwód jest prawnie dopuszczalny?

Święto, które obchodzimy ma przywrócić świadomość, w czym uczestniczymy i z czego korzystamy.

Kapłaństwo jest zakorzenione w kapłaństwie Jezusa Chrystusa. I to zarówno to hierarchiczne, wynikające z sakramentu kapłaństwa, jak i to powszechne – wynikające z sakramentu chrztu. Oby nam się to coraz bardziej udawało. Obyśmy umieli okazywać wdzięczność Bogu za dar Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana.

Ojcze, nadeszła godzina… święta.

Podczas dzisiejszej audiencji ogólnej obecne były na placu św. Piotra sieroty wojenne ze wschodniej Ukrainy, goszczone w różnych krajach europejskich w ramach projektu „Children for peace all over the world” – „Dzieci na rzecz pokoju na całym świecie”. Zwracając się do nich, Papież raz jeszcze zaapelował o położenie kresu trwającemu wciąż konfliktowi.

Według oficjalnych danych Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej jedna czwarta kobiet chcących dokonać aborcji zmieniła decyzję po konsultacji w specjalnych punktach. Poinformował o tym Paweł Astachow, pełnomocnik ds. obrony praw dziecka przy prezydencie Rosji.

Święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła

Rdz 3, 9-15. 20 (Dz 1, 12-14), Ps 87 (86), J 19, 25-27



Blisko konającego Jezusa stali ci, którzy miłowali Go najbardziej. Jezus, Syn Boży, umiera, aby umożliwić zbawienie wszystkim ludziom wszystkich czasów. Chrystus, człowiek, umierając nadal miłuje swoją Matkę. On jest sprawiedliwym i chce wypełnić do końca przykazanie "czcij ojca i matkę".
"Matka Jezusa liczyła wówczas przypuszczalnie prawie pięćdziesiąt lat, była wdową i żyła w społeczeństwie, w którym kobiety rzadko były w stanie utrzymać się same". Jezus powołuje Jana, wobec świadków, na swojego zastępcę wobec Matki, a Matce wskazuje Jana jako Jego prawnego zastępcę.

Maryja pragnie nas uczyć życia z Bogiem. Wiedział o tym Jezus, dlatego daje Ją za Matkę … całemu Kościołowi, który jako dziecko potrzebuje prowadzenia. Kościół jest prowadzony przez Ducha św., ale potrzebuje jednocześnie wzoru, jak szukać i słuchać Boga, jak uczyć się zaufania wobec Niego.

Maryja swoim niepozornym życiem realizowała tę drogę, choć nie zawsze było łatwo i nie wszystko rozumiała. Przeżywała jednak swoje życie z Bogiem, w bliskiej z nim relacji.

Jeszcze wczoraj wspólnota Kościoła przeżywała uroczystość Zesłania Ducha Świętego, czyli wydarzenia, u początków którego stoją zalążki Kościoła. Chrystus, który jest założycielem wspólnoty Kościoła, po swoim wniebowstąpieniu wraz z Ojcem posyłają Ducha św. dla umocnienia tejże wspólnoty oraz dla kierowania i prowadzenia wspólnoty Kościoła, co trwa do dnia dzisiejszego.

Miłość do człowieka i również do Boga wyraża się nie słowami, ale czynami. Także „zachowanie przykazań” należy rozumieć w sensie egzystencjalnym. Franciszek mówił o tym w rozważaniu przed modlitwą Regina Coeli, jak przypomniał, ostatnią w tym roku ponieważ okres wielkanocny kończy uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Papież podkreślił, że o ten dar Jezus modlił się do Ojca. Przywołał też Jego słowa: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania; Ja zaś będę prosił Ojca, a On da wam innego Pocieszyciela, aby być z wami na wieki”.

Kondycja dzieci Bożych jest tym, do czego jesteśmy stworzeni, naszym najgłębszym DNA. Papież Franciszek przypomniał o tym w czasie Mszy sprawowanej w bazylice watykańskiej w uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Wskazał, że  zasadniczym celem misji Jezusa, której kulminacją jest dar Ducha Świętego, było ponowne nawiązanie relacji z Ojcem, zniszczonej przez grzech. Byśmy nie byli już sierotami, a stali się na nowo dziećmi. Wyjaśnił, że „ojcostwo Boga działa w nas na nowo poprzez zbawcze dzieło Chrystusa i dar Ducha Świętego”.

Franciszek wezwał  do odważnego pójścia na wszelkie peryferie potrzebujące światła Ewangelii. W Watykanie opublikowano papieskie przesłanie na Światowy Dzień Misyjny. Nosi ono tytuł: „Kościół misyjny, świadek miłosierdzia”.

Publikujemy polski tekst przesłania:

Kościół misyjny, świadek miłosierdzia

Drodzy Bracia i Siostry!

Przeżywany przez Kościół Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia rzuca szczególne światło również na Światowy Dzień Misyjny 2016: zaprasza nas do spojrzenia na misję ad gentes jako wspaniałe, ogromne dzieło miłosierdzia, zarówno co do ducha jak i co do ciała. W istocie w tym Światowym Dniu Misyjnym wszyscy jesteśmy zaproszeni do „wyjścia” jako uczniowie-misjonarze, każdy oddając na tę służbę swoje talenty, swoją kreatywność, swoją mądrość i doświadczenie, aby nieść orędzie Bożej czułości i współczucia całej rodzinie ludzkiej. Na mocy nakazu misyjnego Kościół troszczy się o tych, którzy nie znają Ewangelii, bo pragnie aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do doświadczenia miłości Pana. „Misją Kościoła jest głoszenie miłosierdzia Boga, bijącego serca Ewangelii” (Bulla Misericordiae vultus, 12) i głoszenie go w każdym zakątku ziemi, aby dotarła do każdej kobiety, mężczyzny, osoby starszej, człowieka młodego i dziecka.

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

Dz 2, 1-11; Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29bc-30. 31 i 34 (R.: por. 30); 1 Kor 12, 3b-7. 12-13; J 20, 19-23

Duch Święty, którego Jezus zesłał na Apostołów, radykalnie zmienił ich życie.

Z przerażonych i zagubionych uczniów stali się charyzmatycznymi głosicielami Ewangelii. Jezus spełnił swoją obietnicę i dał Apostołom Moc, która pozwoliła pokonać im wszelkie ludzkie słabości i ograniczenia. Bóg i nas nie zostawił sierotami. Jest z nami obecny, w świecie, przez działanie Ducha Świętego. Kochające serce człowieka, bez trudu zauważy Jego działanie. Poczujmy swym sercem, że to, On mieszka w naszej duszy. To On pozwala nam wierzyć, ufać, kochać, pomaga nam dźwigać się ze słabości. To On zachęca każdego z nas do ofiarnej miłości Boga i bliźniego.