Środa, 21 lutego 2018 roku, I tydzień Wielkiego Postu, Rok B

Środa pierwszego tygodnia Wielkiego Postu

21 lutego 2018 roku

Chrześcijanin – człowiek spod znaku śmierci i zmartwychwstania Jezusa

(Łk 11, 29-32)

Wtorek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu

20 lutego 2018 roku

I tydzień Wielkiego Postu, Rok B

Chrześcijanin w relacji z Bogiem Ojcem (Mt 6, 7-15)

Wielki Post ma charakter chrzcielny i pokutny. Odkryj więc, kim jesteś, chrześcijaninie! Jesteś wezwany, aby sięgać do korzeni chrztu świętego, by odkryć swoją tożsamość.

Od wczorajszego popołudnia Papież przebywa w domu rekolekcyjnym księży paulistów w Aricci pod Rzymem, gdzie wraz ze swoimi współpracownikami z Kurii Rzymskiej bierze udział w rekolekcjach zamkniętych, które potrwają do najbliższego piątku. Każdego dnia wysłuchują dwóch rozważań, odmawiają wspólnie brewiarz, odprawiają Eucharystię i adorują Najświętszy Sakrament. Rekolekcje, których temat brzmi: „Pochwała pragnienia” głosi portugalski kapłan ks. José Tolentino Mendonҫa.

We wczorajszym, wprowadzającym rozważaniu odniósł się do opisanego przez św. Jana spotkania przy studni Jezusa z Samarytanką. Pan Jezus, zmęczony drogą i południowym upałem prosi kobietę, aby dała mu pić. Ta prośba zadziwia – stwierdził rekolekcjonista – gdyż Jezus prosi o pomoc przedstawicielkę narodu samarytańskiego, z którymi Żydzi nie utrzymywali kontaktów. Ale ta prośba jest skierowana także do nas: daj mi to, co masz; otwórz swoje serce i daj mi to, kim jesteś.

Poniedziałek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu

19 lutego 2018 roku

Chrześcijanin – człowiek misji (Mt 25, 31-46)

Wielki Post ma charakter chrzcielny i pokutny. Bóg daje ci kolejne 40 dni, abyś odkrył znaczenie chrztu. W sakramencie chrztu zawarta jest twoja tożsamość. Odkryj więc, kim jesteś, chrześcijaninie!

Temat lutowego numeru: Nie obiecuję ci szczęścia na tym świecie, lecz w innym.

Przeczytasz w nim m.in.:

- O Lourdes, w którym 160 lat temu objawiła się Matka Boża i od tego czasu w tym miejscu przychodzi z pomocą chorym i cierpiącym.

- Każdy człowiek może być szczęśliwy, jeśli pogodzi się z wolą Boga – o szczęściu w nieszczęściu opowiada niepełnosprawny od urodzenia Artur.

- Cierpienie jest darem od Boga, nie jest przekleństwem, ale miłością, która przemienia świat.

Odpowiedzią Boga na cierpienie nie jest jego wyjaśnienie, lecz czyn. Tajemnica pozostanie.

Bóg współczuje nam w Panu Jezusie przez współcierpienie. Przez biczowanie, cierniem ukoronowanie, odrzucenie, prześladowanie, upokorzenie, ukrzyżowanie, grób wstąpił w nasze cierpienia. Odtąd w naszym cierpieniu mieszka Bóg, a my możemy być razem z Nim w Jego cierpieniu. Od śmierci Jezusa cierpienie zmieniło się z absurdu w sens. Ma znaczenie w Bogu. Miłość i zaufanie każą nam przyjąć wyzwanie, które staje się darem Boga. Co zrobimy z cierpieniem?

Dlaczego ja?

Siostra Angelica, założycielka katolickiej stacji telewizyjnej w USA, znalazła się na skraju katastrofy finansowej. Na głowie miała wierzycieli. Grozili, że doprowadzą do zamknięcia stacji. Była atakowana ze wszystkich stron, nawet przez tych, których uważała za przyjaciół. Miała wszystkiego serdecznie dosyć. Któregoś poranka zagniewana wpadła do kaplicy, spojrzała na Najświętszy Sakrament i powiedziała: „Panie, dosyć już wycierpiałam i więcej już nie dam rady. Dlaczego ja, Panie?”. W kaplicy panowała cisza. Po chwili łagodny głos odpowiedział: „Cóż, Angelico… A dlaczego Ja?”. Po tych słowach, jak sama pisze, s. Angelica poczuła się jak „najnędzniejszy robak”. Upadła na kolana i prosiła: „Panie, proszę, wymaż tę taśmę. Już dobrze. Nie chciałam Cię obrazić. Jeśli chcesz, żebyśmy dalej budowały tę stację, zajmiemy się tym nieszczęsnym bałaganem”.

Szaleni, bez reszty oddani Miłości, na której ciche wezwanie odpowiedzieli, ślubując życie według ewangelicznych rad czystości, ubóstwa i posłuszeństwa…

Charyzmat Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego zakłada pochylanie się nad przestrzeniami życia i trudów człowieka zawartymi w opisie z Ośmiu Błogosławieństw oraz szerzenie prawdy o Bożym miłosierdziu równolegle czynem, słowem i modlitwą, o czym pisała w Dzienniczku św. s. Faustyna. W tym duchu siostry prowadzą w Wilnie Hospicjum bł. ks. Michała Sopoćki.

Życie w miłości – do końca

W ramach opieki stacjonarnej i domowej siostry Jezusa Miłosiernego świadczą pomoc osobom dotkniętym chorobami nowotworowymi i innymi, w ostatniej fazie życia tych osób. Pomoc osobom chorym oraz członkom ich rodzin jest udzielana nieodpłatnie. Tu chory może czuć się jak w domu, otrzymując wsparcie medyczne, duchowe, socjalne, prawne i psychologiczne.

I Tydzień Wielkiego Postu, Rok B

CZYTANIA: Rdz 9, 8-15; Psalm (Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9; 1 P 3, 18-22; Mt 4, 4b; Mk 1, 12-15

Oto „zasłyszana rozmowa” wielbłądzicy i jej dziecka.

– Mamo, dlaczego mamy te ogromne trójpalczaste kopyta? – pyta mały wielbłąd.

– Aby umożliwić nam wędrówkę po miękkim piasku pustyni – odpowiada matka.

– A dlaczego mamy te długie, ciężkie rzęsy? – pyta znowu syn.

– Aby trzymać piasek pustyni z dala od naszych oczu – mówi matka.

– Mamo, a dlaczego mamy te wielkie garby na plecach.

Bóg zaplanował już na Twoje życie krzyż, jaki to powód? Że Stwórca kocha ludzi, Twoje narodziny i życie to dowód. W podróży przez życie niech Cię Pan Bóg chroni, Niech Cię przed wrogami zawsze skutecznie obroni.

Nasza córeczka Helenka przyszła na świat 23 grudnia 2015 r. Zaskoczeniem było to, że postanowiła spędzić z nami święta. Miała przecież urodzić się w połowie stycznia 2016 r. Była bardzo wyczekiwanym i upragnionym dzieckiem.

Przez okres ciąży budowaliśmy dom. Szykowaliśmy gniazdko dla naszej powiększającej się rodziny. Otuchy dodawało nam to, że każda wizyta u lekarza kończyła się radością bez zastrzeżeń. ­Wyniki badań były dobre (czterokrotne USG 4D). Mimo to w natłoku spraw moje serce poczuło: „Musisz modlić się o to dziecko”…

"Niech Najświętsza Maryja Panna pomoże nam przeżyć ten Wielki Post z wiernością Słowu Bożemu i z nieustanną modlitwą. To nie jest niemożliwe! Chodzi o przeżywanie każdego dnia z gorącym pragnieniem przyjęcia miłości, pochodzącej od Boga, która chce przemienić nasze życie i cały świat” – prosił Papież w czasie rozważania przed modlitwą „Anioł Pański”. Odniósł się w nim do dzisiejszej Ewangelii (Mk 1, 12-15), która przypomina nam kwestie pokusy, nawrócenia i Dobrej Nowiny.

Franciszek zwrócił uwagę, że Jezus wychodzi na pustynię, aby przygotować się do wypełnienia swej misji. Nie potrzebuje nawrócenia, ale jako człowiek musi przejść próbę. Dla Niego oznacza ona wierność Ojcu, a nam daję łaskę przezwyciężania pokus.