Tekst Ewangelii może być czasami „ciężkim orzechem do zgryzienia”, zarówno dla wygłaszającego homilię, jak i dla wiernych. Tak jest też i tym razem.

Jezus wzbrania się od uzdrowienia kobiety ponieważ, jak mówi: Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom i rzucić psom. Znamy tę historię. Kobieta prosi o pomoc, a Jezus w pierwszym momencie nawet nie chce z nią rozmawiać. Zdaje się zgadzać z apostołami, którzy dopominają się, aby ją odesłać z niczym. Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela – mówi. A ona jest z Kanaanu. W końcu kobieta podchodzi do Jezusa, oddaje mu cześć i mówi: Panie, pomóż mi. Jezus nigdy nie odrzuca takich próśb – przynajmniej my katolicy, chrześcijanie w to wierzymy. Jezus mówi do kobiety: Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom. I właśnie te słowa są dla wielu z nas bardzo trudne do zrozumienia. To jest to, co nazwałem na początku „ciężkim orzechem do zgryzienia”. Bo przecież to takie całkiem „nie Jezusowe”.

Specjalny apartament – czemu nie? – to tytuł rozmowy z panią Izą, zmagającą się z chorobą nowotworową, którą przeprowadził pewien kapłan. Podczas niej zapytał bohaterkę również o to, czy boi się śmierci. W odpowiedzi usłyszał między innymi: „Codziennie czytam Ewangelię – tam wiele napisane jest o niebie. Jeden z moich ulubionych cytatów z Pisma Świętego to słowa: W domu Ojca mego jest mieszkań wiele… Jestem przekonana o tym, że dla mnie jest przygotowany specjalny apartament – więc czemu nie?”

Jakże ta wypowiedź Pani Izy koresponduje z dzisiejszą uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Przypomina nam ona o tej rzeczywistości nieba, do której zmierzamy. Uświadamia, że wywyższenie tej prostej dziewczyny z Nazaretu, o której Księga Apokalipsy w dzisiejszym pierwszym czytaniu mówi, jako o niewieście obleczonej w słońce, niewieście, pod której stopami księżyc, zaś na głowie wieniec z gwiazd dwunastu (por. Ap 12, 1), może również stać się udziałem każdego z nas. Uroczystość Wniebowzięcia Maryi stanie się dla nas dobrą nowiną, kiedy zrozumiemy, że niebo jest celem naszego życia i naszej wewnętrznej pracy.

Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam kolejne nadzwyczajne działanie Jezusa, moment, w którym nie tylko zaskakuje apostołów, ale i wprawia ich w przerażenie. Przychodzi do łodzi, w której znajdowali się uczniowie, krocząc po jeziorze… I można by skupić się na tym niecodziennym zjawisku, na owej nadzwyczajności i rozważać kolejny cud. Jednak cała ta historia ukazuje nam – w sposób bardzo niepozorny co prawda – ciekawą rzecz, można by powiedzieć „siłę napędową” owego cudu.

Jezus wraz z apostołami przemierza Galileę i Judeę, głosząc królestwo Boże, realizuje swoją misję tu na ziemi. Kolejny dzień pełen spotkań, wygłoszonych mów, dzień pełen wysiłku. Po zakończonych spotkaniach mówi uczniom, aby przeprawili się na drugą stronę jeziora, sam zaś udaje się na modlitwę, czyli rozmowę ze swoim Ojcem. Tak jak czyni to zawsze w najważniejszych momentach swojej ziemskiej misji. Tak jak czyni dziecko po niezwykłych przeżyciach, po czymś niespotykanym, kiedy to opowiada mamie i tacie, co się wydarzyło, i czerpie z tego ogromną radość i... siłę.

W Licheniu rozpoczęły się obchody złotego jubileuszu koronacji Matki Bożej Licheńskiej. Jak podkreśla ks. dr hab. Piotr Kieniewicz MIC, tamtejszy obraz Matki Bożej jest ściśle związany z dziejami narodu polskiego:

Ludzie drżą o cenne rzeczy – zamykają pieniądze i kosztowności w sejfach, wpłacają je na konta, swoje domy uzbrajają w alarmy i wymyślne zamki. Wszak może przyjść złodziej i ukraść dorobek życia. Ubezpieczają już praktycznie wszystko i nawet każdą część ciała, obawiając się jakiejś szkody lub uszczerbku, które mogą rodzić wielkie wydatki lub pozbawić jakichś zaplanowanych dochodów.

Św. Wawrzyniec, diakon, został okrutnie zamęczony w czasie prześladowań chrześcijan w Rzymie w połowie III wieku. Jako administratora dóbr kościelnych pieczono go na kracie, by wydał skarby Kościoła. Wcześniej, gdy zażądano ich od niego, wskazał na ubogich Wiecznego Miasta, wspomaganych przez tamtejszy Kościół, jako na najcenniejsze skarby Bożej owczarni. Św. Augustyn pisze, że jak Jerozolima szczyci się św. Szczepanem, tak Rzym jest dumny ze św. Wawrzyńca.

Wobec ludzkiego bólu Jezus odczuwa miłosierdzie, otwiera na oścież swoje miłosierne serce, by przebaczać skruszonym grzesznikom. Mówił o tym Papież podczas środowej audiencji ogólnej. Dzisiejszą katechezę poświęcił właśnie Bożemu miłosierdziu, które dla człowieka stanowi źródło nadziei. Tekstem wyjściowym rozmyślania Franciszka była słynna scena z Ewangelii wg św. Łukasza, gdzie zaproszony przez faryzeusza Szymona Jezus z miłosierdziem odnosi się do grzesznej niewiasty, która pada Panu do nóg i namaszcza Jego stopy wonnym olejkiem.

„Wszyscy, którzy siedzieli tam za stołem szemrali: jeśli Jezus jest prorokiem, to nie powinien akceptować tego rodzaju gestów ze strony kobiety, jak ta. Taka pogarda... Te biedne kobiety służyły tylko po to, by je po cichu odwiedzali także przywódcy, albo by je kamienować. Według ówczesnej mentalności między świętym a grzesznikiem, między czystym a nieczystym różnica była jasna” – powiedział Ojciec Święty.

Zadziwienie…

Może przypominamy sobie z naszego życia taką historię, kiedy byliśmy świadkami, jak małe dziecko wsłuchuje się w to, co opowiada dorosły rodzic, opiekunka w przedszkolu czy nauczyciel w czasie szkolnej lekcji. Postawa znieruchomienia (rzadka dzisiaj), szeroko otwarte usta i pełne zdziwienia oczy wpatrujące się w twarz mówiącego. Ciekawość serca i umysłu oraz tajemniczość tego, o czym ktoś inny opowiada. Zadziwienie nad słowem (opowiadaniem), które słyszeliśmy z ust innej osoby może i nas niejednokrotnie wprawiło w zdumienie.

Wczoraj (6 sierpnia) rano Franciszek modlił się przy grobie Pawła VI w grotach watykańskich. Tego właśnie dnia przypadła 39. rocznica śmierci błogosławionego Papieża Montiniego. Wcześniej w pobliżu jego grobu odprawiona została Eucharystia, której przewodniczył bp Marcello Semeraro, ordynariusz diecezji Albano, na terenie której leży Castel Gandolfo, gdzie zmarł Paweł VI.

Papież Franciszek modli się za ofiary zamachu na kościół katolicki w południowej Nigerii. Zginęło w nim 11 wiernych. Kilkadziesiąt osób zostało rannych, w tym wiele ciężko, stąd pierwsze doniesienia podawały o wiele wyższą liczbę zabitych. Wśród poszkodowanych jest wiele kobiet i dzieci.

W tym letnim okresie, „kiedy uczniowie i studenci nie mają zajęć w szkołach i na uczelniach, a wiele rodzin wyjeżdża na wakacje, jest ważną rzeczą, by w czasie odpoczynku i oderwania się od codziennych zajęć, można było odnowić siły ciała i ducha, pogłębiając duchowe doświadczenia” – zachęcił Papież wiernych w czasie modlitwy „Anioł Pański”.

W poprzedzającym ją rozważaniu nawiązał do obchodzonego dziś święta Przemienienia Pańskiego. Przypomniał czytaną Ewangelię, ukazującą to wydarzenie. Trzej uczniowie Piotr, Jakub i Jan udali się z Jezusem na miejsce osobne, na wysoką górę. Tam w czasie modlitwy Chrystus zmienił swój wygląd, a jego twarz zajaśniała jak słońce.