Nie bójmy się powiedzieć prawdy o naszym życiu, miejmy świadomość swoich grzechów i wyznajmy je Panu, bo On przebacza – to myśl przewodnia  homilii, którą Papież wygłosił w czasie Mszy w Domu św. Marty. Odniósł się w niej do dzisiejszej Ewangelii, która mówi o reakcji Heroda na wieść o Jezusie.

„Ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je są moją matką i moimi braćmi” – te słowa z dzisiejszej Ewangelii Papież uczynił myślą przewodnią homilii, którą wygłosił w czasie Mszy w Domu św. Marty. Stwierdził, iż wskazują one na szczególną więź, zażyłość z Jezusem. Taka postawa to coś więcej niż bycie uczniami, przyjaciółmi Pana.  Nie jest ona także jakimś formalnym zachowaniem ani nie jest to kwestia wychowania, ani tym bardziej postępowaniem wg. zasady: bo tak wypada. „Czym jest ta zażyłość z Panem?” – pytał Franciszek i dał taką odpowiedź.

Niech Pan nauczy nas kierowania życia w stronę Jego zbawienia – mówił Papież na Mszy w Domu św. Marty, odnosząc się do dzisiejszego pierwszego czytania. Naród izraelski został wyzwolony z niewoli, gdyż Pan nawiedził Swój lud i wyprowadził go do Jerozolimy. Franciszek stwierdził, że słowo „wizyta” jest bardzo ważne w historii zbawienia, gdyż „każde wyzwolenie, każde zbawcze działanie Boga to wizyta”.

„Kiedy Pan nas nawiedza, ofiaruje nam radość, to znaczy przenosi nas w stan pocieszenia. To jest zbieranie (żnięcie) w radości… . Tak, siali we łzach, ale teraz Pan ich pociesza i daje pociechę duchową. A pocieszenie nie jest obecne tylko w chwili, gdy się je odczuwa, ale to stan życia duchowego każdego chrześcijanina. Cała Biblia o tym nas uczy” – mówił Ojciec Święty.

Trzy czwarte muzułmanów żyjących w Europie czuje się przywiązanych do goszczącego ich kraju. Co trzeci przyznaje zarazem, że jest dyskryminowany ze względu na swe pochodzenie.

Bóg nikogo nie wyklucza i chce, by każdy osiągnął swą pełnię – powiedział Franciszek przed modlitwą Anioł Pański.

Papież podjął rozważanie nad dzisiejszą Ewangelią, w której Jezus, aby przybliżyć uczniom Królestwo Boże, opowiada im przypowieść o gospodarzu winnicy, który najmuje do pracy robotników. Chce w niej ukazać dwa aspekty królestwa Bożego: pierwszy, że Bóg pragnie wezwać wszystkich do pracy na rzecz swego królestwa; drugi: że na końcu pragnie dać wszystkim taką samą nagrodę, czyli zbawienie, życie wieczne.

„Żyj, kochaj, marz, wierz. I z Bożą łaską nigdy nie rozpaczaj. Tam gdzie Bóg cię rzucił, żyj nadzieją!” – z tym apelem Ojciec Święty zwrócił się do kilkunastu tysięcy pielgrzymów przybyłych do Watykanu na audiencję środową. By skuteczniej dotrzeć do swych odbiorców Franciszek zwracał się do nich per „ty”. W ten sposób, jak wyznał, wyobraził sobie „osobistą rozmowę z młodym człowiekiem czy jakąkolwiek inną osobą otwartą na to, by się uczyć”. Środową katechezę Papież poświęcił wychowywaniu do nadziei.

W czasie audiencji ogólnej zwracając się do pielgrzymów w języku hiszpańskim Papież prosił Maryję, Dziewicę z Guadalupe, aby ze swoją wielką czułością towarzyszyła narodowi meksykańskiemu, dotkniętemu kolejną tragedią trzęsienia ziemi. Były to najsilniejsze wstrząsy od 32 lat. Nawiedziły one południową część kraju, w tym stolicę miasto Meksyk. Władze lokalne mówią już o ponad 200 ofiarach śmiertelnych. Ratownicy poszukują uwięzionych w zawalonych budynkach ludzi.

Niech perspektywa zdobycia pozycji społecznej nie zagłusza w młodych otrzymanego powołania. Franciszek mówił o tym pozdrawiając przybyłych na środową audiencję Polaków. Kontekstem papieskiego apelu było poniedziałkowe wspomnienie św. Stanisława Kostki, patrona dzieci i młodzieży.

„Moją wizytą pragnąłem pobłogosławić wysiłek tego narodu, umacniając go w wierze i nadziei, oraz przyjąć jego świadectwo, będące bogactwem dla mojej posługi i dla całego Kościoła” – w ten sposób w czasie audiencji ogólnej Ojciec Święty odniósł się do swojej pielgrzymki do Kolumbii, którą zakończył w miniony poniedziałek 11 września

Katechezę Papież poświęcił omówieniu poszczególnych etapów tej wizyty. Przyznał, że szczególnie mu się podobało, kiedy rodzice z dumą  podnosili swoje dzieci, żeby je pobłogosławił. „Pomyślałem – powiedział –  że naród, w którym rodzą się dzieci i który pokazuje je z dumą, bo są jego nadzieją, taki naród ma przyszłość”.

Papież opuścili nuncjaturę w Bogocie ok. 7:20. Pożegnał się z jej personelem i udał się na lotnisko wojskowe Catam, skąd odleciał do Cartagena. Na ulicach żegnały go tysiące mieszkańców stolicy, którzy często blokowali przejazd papieskiego orszaku. “Franciszek zawsze się uśmiechał pomimo nieroztropności osób, które rzucały się na jego samochód. W tych dniach mówił twardo przeciwko korupcji, nierówności, przemocy i nienawiści. I zrobił duże wrażenie na wielu ludziach, ponieważ pomimo zaawansowanego wieku bez problemu wytrzymał te napięte dni. Przede wszystkim dotknął jednak serc wierzących i niewierzących, przyniósł nadzieję i zachęcił do większego zaangażowania się, aby budować lepsze jutro. Nie tylko troszczy się o przyszłość młodych, ale wierzy w nas” – mówi 30-letni José, który przyjechał z peryferii Bogoty, aby pożegnać Papieża.

W rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański Franciszek nawiązał do programu swej wizyty w Cartagenie. Podzielił się między innymi wrażeniami ze swego spotkania z podopiecznymi instytucji dobroczynnych. Odwołał się również do niezwykłej historii cudownego wizerunku Matki Bożej z Chiquinquirá, patronki Kolumbii.